٣١ وَ أُزْلِفَتِ الجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيرَ بَعِيدٍ
٣٢ هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِكلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ
٣٣ مَّنْ خَشىَ الرَّحْمَنَ بِالْغَيْبِ وَ جَاءَ بِقَلْبٍ مُّنِيبٍ
٣٤ ادْخُلُوهَا بِسَلامٍ ذَلِك يَوْمُ الخُلُودِ
٣٥ لهُم مَّا يَشاءُونَ فِيهَا وَ لَدَيْنَا مَزِيدٌ
٣٦ وَ كَمْ أَهْلَكنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَشدُّ مِنهُم بَطشاً فَنَقَّبُوا فى الْبِلادِ هَلْ مِن محِيصٍ
٣٧ إِنَّ فى ذَلِك لَذِكرَى لِمَن كانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السمْعَ وَ هُوَ شهِيدٌ
ترجمه:
٣١- (در آن روز) بهشت را به پرهيزگاران نزديك مى‌كنند، و فاصله‌اى از آنان ندارد!
٣٢- اين چيزى است كه به شما وعده داده مى‌شود، و براى توبه كاران و كسانى كه پيمان‌ها را حفظ مى‌كنند.
٣٣- آن‌كس كه از خداوند رحمان در نهان بترسد و با قلبى پر انابه در محضر او حاضر شود!
٣٤- به سلامت وارد بهشت شويد، امروز روز جاودانى است.
٣٥- هر چه بخواهند در آنجا براى آنها هست، و نزد ما نعمت‌هاى بيشترى است!
٣٦- چه بسيار اقوامى را كه پيش از آنها هلاك كرديم، اقوامى كه از آنها قوى‌تر بودند، و شهرها (و كشورها) را گشودند؛ آيا راه فرارى (از عذاب الهى) وجود دارد؟!