٦ أَ فَلَمْ يَنْظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْناها وَ زَيَّنَّاها وَ ما لَها مِنْ فُرُوجٍ ٧ وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ ٨ تَبْصِرَةً وَ ذِكْرى‌ لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ ٩ وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ
١٠ وَ النَّخْلَ باسِقاتٍ لَها طَلْعٌ نَضِيدٌ
١١ رِزْقاً لِلْعِبادِ وَ أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ الْخُرُوجُ
ترجمه:
٦- آيا آنان به آسمان بالاى سرشان نگاه نكردند كه چگونه ما آن را بنا كرده‌ايم، و چگونه آن را (به وسيله ستارگان) زينت بخشيده‌ايم و هيچ شكاف و شكستى در آن نيست؟!
٧- و زمين را گسترش داديم و در آن كوه‌هائى عظيم و استوار افكنديم و از هر نوع گياه بهجت‌انگيز در آن رويانديم.
٨- تا وسيله بينائى و يادآورى براى هر بنده توبه كارى باشد!
٩- و از آسمان، آبى پر بركت نازل كرديم، و به وسيله آن باغ‌ها و دانه‌هائى را كه درو مى‌كنند رويانديم.
١٠- و نخل‌هاى بلندقامت كه ميوه‌هاى متراكم دارند.
١١- همه اينها براى روزى بخشيدن به بندگان است، و به وسيله باران سرزمين