محتواى سوره «ق»
محور بحث‌هاى اين سوره، مسأله «معاد» است و تقريباً تمام آيات، بر همين محور دور مى‌زند، و مسائل ديگر در آن شكل جنبى دارد.
در مسائل مربوط به معاد، انگشت روى امور زير مى‌گذارد:
١- انكار و تعجب كافران از مسأله «معاد» (معاد جسمانى).
٢- استدلال بر مسأله «معاد» از طريق توجه به نظام آفرينش، و مخصوصاً احياى زمين‌هاى مرده به وسيله نزول باران.
٣- استدلال بر مسأله «معاد» از طريق توجه به خلقت نخستين.
٤- اشاره به مسأله ثبت اعمال و اقوال براى «يوم الحساب».
٥- مسائل مربوط به مرگ و انتقال از اين جهان به سراى ديگرى.
٦- گوشه‌اى از حوادث روز قيامت و اوصاف بهشت و دوزخ.
٧- اشاره به حوادث تكان دهنده پايان جهان، كه سر آغازى است بر جهان ديگر.
در اين ميان اشاراتى است كوتاه و مؤثر به وضع اقوام طغيانگر پيشين، و سرنوشت دردناك و شوم آنها (مانند قوم «فرعون»، «عاد»، «لوط»، «شعيب»، و «تبع») و نيز دستوراتى براى توجه به خدا و ذكر او به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله داده شده است.
و اشاره كوتاهى به عظمت قرآن در آغاز و پايان سوره به چشم مى‌خورد.
***