نيازى به سوگند ندارد، خدا درون و برون همه را مى‌داند). «١»
***
تفسير:
منّت نگذاريد كه مسلمان شده‌ايد!
در آيات گذشته، نشانه‌هاى مؤمنان راستين بيان شده بود، و چنان كه در شأن نزول ذكر شد، جمعى از مدعيان اصرار داشتند كه حقيقت ايمان در قلب آنها مستقر است، قرآن به آنها و به تمام كسانى كه همانند آنها هستند اعلام مى‌كند:
نيازى به اصرار و سوگند نيست، در مسأله «ايمان» و «كفر»، سر و كار شما با خدائى است كه از همه چيز با خبر است، مخصوصاً با لحنى عتاب آميز در نخستين آيه مورد بحث مى‌گويد: «به آنها بگو: آيا مى‌خواهيد خداوند را از ايمان خود با خبر سازيد؟ او تمام آنچه را در آسمان‌ها و زمين است مى‌داند» «قُلْ أَ تُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ».
و براى تأكيد بيشتر، مى‌افزايد: «خداوند از همه چيز آگاه است» «وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ».
ذات مقدس او عين علم است، و علمش عين ذات او است، و به همين دليل علمش ازلى و ابدى است.
ذات پاكش همه جا حضور دارد، و از رگ گردن به شما نزديك‌تر، و ميان انسان و قلبش حائل مى‌شود، با اين حال نيازى به ادعاى شما نيست، او راستگويان را از مدعيان كاذب، به خوبى مى‌شناسد، و از اعماق جانشان با خبر