٢- اهميت اخوت اسلامى
جمله «انَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اخْوَة» كه در آيات فوق آمده است، يكى از شعارهاى اساسى و ريشه‌دار اسلامى است، شعارى بسيار گيرا، عميق، مؤثر و پر معنى.
ديگران وقتى مى‌خواهند زياد اظهار علاقه به هم مسلكان خود كنند، از آنان به عنوان «رفيق» ياد مى‌كنند، ولى اسلام سطح پيوند علائق دوستى مسلمين را به قدرى بالا برده، كه به صورت نزديك‌ترين پيوند دو انسان با يكديگر، آن هم پيوندى بر اساس مساوات و برابرى، مطرح مى‌كند، و آن علاقه «دو برادر» نسبت به يكديگر است.
روى اين اصل مهم اسلامى، مسلمانان از هر نژاد و هر قبيله، و داراى هر زبان و هر سن و سال، با يكديگر احساس عميق برادرى مى‌كنند، هر چند يكى در شرق جهان زندگى كند، و ديگرى در غرب.
در مراسم «حج»، كه مسلمين از همه نقاط جهان در آن كانون توحيد جمع مى‌شوند، اين علاقه و پيوند و همبستگى نزديك، كاملًا محسوس است، و صحنه‌اى است از تحقق عينى اين قانون مهم اسلامى.
به تعبير ديگر، اسلام تمام مسلمان‌ها را در حكم يك خانواده مى‌داند، و همه را خواهر و برادر يكديگر خطاب كرده، نه تنها در لفظ و در شعار، كه در عمل و تعهدهاى متقابل نيز، همه خواهر و برادرند.
در روايات اسلامى نيز، روى اين مسأله تأكيد فراوان شده، و مخصوصاً جنبه‌هاى عملى آن ارائه گرديده است، كه به عنوان نمونه چند حديث پر محتواى زير را از نظر مى‌گذرانيم:
١- در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده است: الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لايَظْلِمُهُ، وَ لايَخْذُلُهُ، وَ لايُسَلِّمُهُ: «مسلمان، برادر مسلمان است، هرگز به او ستم