(دقت كنيد).
***
در آيه بعد، براى تأكيد مطلب مهمى كه در آيه گذشته آمده، مى‌افزايد: «بدانيد رسول اللَّه در ميان شماست، هر گاه در بسيارى از امور، از شما اطاعت كند، به مشقت خواهيد افتاد» «وَ اعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ». «١»

اين جمله، چنان كه جمعى از مفسران هم گفته‌اند، نشان مى‌دهد: بعد از خبر «وليد» از مرتد شدن طايفه «بنى المصطلق»، عده‌اى از مسلمانان ساده‌دل و ظاهربين، به پيغمبر صلى الله عليه و آله فشار مى‌آورند كه بر ضد طايفه مزبور، به جنگ اقدام كند.
قرآن مى‌گويد: «از خوشبختى شما اين است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در ميان شما است، و رابطه او با عالم وحى بر قرار است، و هر گاه خط و خطوط انحرافى در ميان شما پيدا شود، از اين طريق شما را آگاه مى‌سازد».
ولى، او رهبر است، انتظار نداشته باشيد كه از شما اطاعت كند، و دستور بگيرد، او نسبت به شما از هر كس مهربان‌تر است، براى تحميل افكار خود به او فشار نياوريد، كه اين به زيان شما است.
در دنباله آيه، به يكى ديگر از مواهب بزرگ الهى به مؤمنان اشاره كرده، مى‌فرمايد: «لكن خداوند ايمان را محبوب شما قرار داده، و آن را در دل‌هايتان زينت بخشيده» «وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ».
«و به عكس، كفر و فسق و گناه را منفور شما قرار داده است» «وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ».