تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥١
شما چرا رعايت نمىكنيد؟
و يا اين كه به راستى در ميان آنها افراد عاقلى بودهاند، كه روى عدم توجه و يا عادت هميشگى صدا را بلند مىكردند، قرآن از اين طريق به آنها هشدار مىدهد كه، عقل و فكر خود را به كار گيرند، و ادب را فراموش نكنند.
«حجرات» جمع «حجره»، در اينجا اشاره به اطاقهاى متعددى است كه در كنار مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله، براى همسران او تهيه شده بود، و در اصل، از ماده «حَجْر» (بر وزن اجر) به معنى منع است؛ زيرا «حُجْره» مانع ورود ديگران در حريم زندگى انسان است، و تعبير به «وَراء» در اينجا، به معنى بيرون است، از هر طرف كه باشد؛ زيرا درِ حجرههاى پيامبر به مسجد گشوده مىشد، و افراد نادان و عجول، گاه در برابر در حجره، مىآمدند و فرياد يا محمّد! مىزدند، قرآن آنها را از اين كار نهى مىكند.
***
در آخرين آيه مورد بحث، براى تكميل اين معنى، مىافزايد: «اگر آنها صبر مىكردند تا خود بيرون آئى، و به سراغشان روى، براى آنها بهتر بود» «وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ».
درست است كه عجله و شتاب، گاه سبب مىشود كه انسان زودتر به مقصود خود برسد، ولى شكيبائى و صبر در چنين مقامى، مايه رحمت، آمرزش و اجر عظيم است، و مسلماً اين بر آن، برترى دارد.
و از آنجا كه افرادى نا آگاهانه، قبلًا مرتكب چنين كارى شده بودند، و با نزول اين دستور الهى طبعاً به وحشت مىافتادند، قرآن، به آنها نيز نويد مىدهد كه اگر توبه كنند، مشمول رحمت خداوند مىشوند، لذا در پايان آيه مىفرمايد:
«و خداوند غفور و رحيم است» «وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ».