تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣١
اين عنوان از آنها سلب شود، از دائره رضايت الهى بيرون خواهند رفت.
و به تعبير ديگر، تعبير به «احسان»، هم در مورد «تابعان» است، و هم در مورد «متبوعان»، پس هر كدام از اين دو، «خط احسان» را رها كنند، مشمول رضايت خدا نخواهند بود.
٢- از روايات اسلامى، چنين استفاده مىشود كه، اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله هر چند امتياز مصاحبت آن بزرگوار را داشتند، ولى، كسانى كه در دورانهاى بعد مىآيند و از ايمان راسخ و عمل صالح برخوردارند، از يك نظر از صحابه افضلند؛ چرا كه آنها شاهد انواع معجزات بودهاند ولى، ديگران بدون مشاهده آنها، و با استفاده از دلائل ديگر، در همان راه گام نهادهاند.
چنان كه در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله مىخوانيم كه يارانش عرض كردند: نَحْنُ اخْوانُكَ يا رَسُولَ اللَّهِ؟! قالَ: لا، انْتُمْ اصْحابِي، وَ اخْوانِىَ الَّذِيْنَ يَأْتُونَ بَعْدِي، آمَنُوا بِي وَ لَمْيَرَوْنِي، وَ قالَ: لِلْعامِلِ مِنْهُمْ اجْرُ خَمْسِيْنَ مِنْكُمْ، قالُوا بَلْ مِنْهُمْ يا رَسُولَ اللَّهِ؟ قالَ: بَلْ مِنْكُمْ! رَدُّوها ثَلْاثًا، ثُمَّ قالَ: لِأَنَّكُمْ تَجِدُونَ عَلَى الْخَيْرِ أَعْواناً!: «آيا ما برادران توئيم اى رسول خدا؟! فرمود: نه! شما اصحاب من هستيد، برادران من كسانى هستند كه بعد از من مىآيند و به من ايمان مىآورند، در حالى كه مرا نديدهاند.
سپس افزود: افرادى از آنها كه اهل عمل صالحند، اجر پنجاه نفر از شما را دارند! عرض كردند: پنجاه نفر از خودشان اى رسول خدا؟! فرمود: نه! پنجاه نفر از شما!! و سه بار آنها اين سخن را تكرار كردند (و پيامبر صلى الله عليه و آله نفى كرد) سپس فرمود: اين به خاطر آن است كه شما شرايطى در اختيار داريد كه در كارهاى خير ياريتان مىكند». «١»