نمى‌ايستند، همواره جوانه مى‌زنند، جوانه‌ها پرورش مى‌يابد و بارور مى‌شود.
همواره اسلام را با گفتار و اعمال خود در جهان نشر مى‌دهند، و روز به روز، خيل تازه‌اى بر جامعه اسلامى مى‌افزايند.
آرى، آنها هرگز از پاى نمى‌نشينند و دائماً رو به جلو حركت مى‌كنند، در عين عابد بودن، مجاهدند، و در عين جهاد، عابدند، ظاهرى آراسته، باطنى پيراسته، عواطفى نيرومند، و نياتى پاك دارند، در برابر دشمنان حق، مظهر خشم خدايند، و در برابر دوستان حق، نمايانگر لطف و رحمت او.
سپس در دنباله آيه مى‌افزايد: اين اوصاف عالى، اين نمو و رشد سريع، و اين حركت پر بركت، به همان اندازه كه دوستان را به شوق و نشاط مى‌آورد، سبب خشم كفار مى‌شود، «اين براى آن است كه كافران را به خشم آورد» «لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ». «١»

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «خداوند كسانى از آنها را كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند، وعده آمرزش و اجر عظيمى داده است» «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً».
بديهى است اوصافى كه در آغاز آيه گفته شد، ايمان و عمل صالح در آن جمع بود، بنابراين تكرار اين دو وصف، اشاره به تداوم آن است، يعنى خداوند اين وعده را، تنها به آن گروه از ياران محمّد صلى الله عليه و آله داده كه در خط او باقى بمانند، و ايمان و عمل صالح را تداوم بخشند، و گرنه كسانى كه يك روز در زمره دوستان و ياران او بودند، و روز ديگر از او جدا شدند و راهى بر خلاف آن را در پيش گرفتند، هرگز مشمول چنين وعده‌اى نيستند.