کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٥٥ - و ديگر غزوه احد است

و عجمى كه با رسول اللَّه ٦ نماز گذارد او بود، و او صاحب لوا بود در هر معركه، و او ثبات قدم ورزيد با پيغمبر ٦ در روز مهراس كه روز احد است و ديگران گريختند؛ و او آن كس است كه در قبر پيغمبر داخل شده.

و از زيد بن وهب مرويست كه او گفت كه: من يك روزى عبد اللَّه مسعود را خوشوقت يافتم گفتم بيا و از براى ما از احوال احد چيزى بگو گفت: بيرون رفتيم با پيغمبر ٦ از مدينه با اسم الهى و صف كشيديم در مقابل كفار صفى طويلى.

و پيغمبر در رخنه از آن كوه پنجاه تيرانداز را از انصار تعيين نمود، و يكى را از ايشان بر ايشان امير گردانيد و فرمود كه: اين جاى را از دست مگذاريد تا من نگويم و اگر چه ما همه كشته شويم.

و ابو سفيان بن حرب خالد بن وليد را در برابر ايشان بداشت، و الويه قريش در ميان بنى عبد الدار بود، و لواى أهل شرك با طلحة بن ابى طلحه بود، و او را كبش الكتيبه مى‌گفتند و رسول اللَّه ٦ لواء مهاجرين را بعلى بن ابى طالب (ع) داد و آن حضرت آمد تا تحت لواء انصار و آنجا توقف فرمود.

و ابو سفيان بأصحاب لوا گفت كه: أى أصحاب الويه قوم در پيش الويه شما بر شما زور خواهند آورد همچنان كه روز بدر كردند اگر شما ضعيف شويد بواسطه هجوم ايشان بجانب ما ميل كنيد تا ما بمدد شما آمده دفع كنيم از شما شر ايشان را، طلحة بن ابى طلحه بغضب رفت و گفت آيا ما را