کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٦٣ - در ذكر مخاطبت آن حضرت بامير المؤمنين در عهد نبى

و ديگر گفت دحيه كه: من ترا دوست ميدارم و بدرستى كه ترا مدحت و سبقت هست كه ترا بآن مسرور ميگردانم: توئى امير المؤمنين، و قائد الغر المحجلين، و تو سيد ولد آدمى غير از نبيين و مرسلين، لواى حمد در دست تو خواهد بود در روز قيامت، و تو با شيعه خود بسرور و خوش حالى با محمد و اتباع او ببهشت خواهى شتافت چنانچه در زفاف عروسى است، بتحقيق رستگار شد كسى كه ترا دوست داشت، و زيانكار شد كسى كه ترا گذاشت، دوستان محمد دوستان تواند، و دشمنان محمد دشمنان تو، ايشان نيابند شفاعت محمدى را، يا صفوة اللَّه نزديك من بيا، چون كه نزديك شد سر پيغمبر را برداشته بر كنار او نهاد، بعد از آن پيغمبر ٦ فرمود كه: اين همهمه چه بود؟ پس اخبار كرد او را باين حديث آن حضرت فرمود: اين دحيه نبود اين جبرئيل بود كه ترا خواند بنامى كه خداى تعالى ترا بآن نام خوانده، و او آن كسى است كه القا ميكند محبت ترا در سينه مؤمنان، و رعب و رهبت ترا مى‌اندازد در صدور كافران.

رضى الدين رحمه اللَّه ميفرمايد كه كسى كه اين را نقل كرده از خداى تعالى برسالت جبرئيل و از محمد ٦ اين نقل بر او حجت است وقتى كه حاضر شود در قيامت نزد رسول اللَّه ٦ اگر مخالفت آن نموده باشد.

و او از انس روايت ميكند كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه: يا انس آب وضو از براى من بكش، چون او آب آورده وضو ساخت و نماز گذارد فرمود كه: يا انس اول كسى كه امروز داخل گردد بر من امير المؤمنين، و سيد المسلمين، و خاتم الوصيين، و امام الغر المحجلين خواهد بود، بعد از آن امير