کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤٢ - در بيان آنچه نازل شده از قرآن در شأن آن حضرت
و ديگر آيت وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا مقاتل بن سليمان آورده كه بعضى از قريش امير المؤمنين (ع) را ايذا ميرسانيدند و تكذيب ميكردند، و بر او بهتان مينهادند اين آيت نازل شد.
و ديگر وَ يَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ أَطَعْنا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ يعنى و ميگويند منافقان كه گرويدهايم بخداى تعالى و بفرستاده او، و فرمانبردارى كردهايم هر دو را پس برميگردند گروهى از ايشان و امتناع مينمايند از قبول حق از پس اقرار بايمان.
ابن عباس آورده كه اين آيت در شأن امير المؤمنين (ع) نازل شد و مغيرة بن وايل در باب آن زمينى كه امير المؤمنين (ع) از او خريده بود، و خواست كه او را نزد رسول اللَّه ٦ برد ميسر نشد و گفت او حكم خواهد كرد بجانب تو كه عمزاده اوئى، اين آيت را حق فرستاد كه اقرار بايمان و فرمانبردارى ميكنند، و از حكم خداى و رسول او سر مىپيچند و روى ميتابند.
و ديگر آيت وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً يعنى و او آنست كه بيافريد از آب آدم را، يعنى آبى كه طينت او را بدان تخمير كرد پس گردانيد او را خداوند نژاد و پيوند، يعنى انسان را دو قسم كرد ذكور و اناث كه نسبت و نسب بديشان بود و مصاهرت با ايشان وجود گيرد، آن على و فاطمه است (ع) كه اصلاند.
و ديگر آيت وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ گويند كه: آن امير المؤمنين است (ع) كه مؤمن مهاجر صاحب رحم است.
و ديگر وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ جابر روايت كند از أبى عبد اللَّه (ع) كه اين آيت در ولايت على بن ابى طالب (ع) است.