تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠

نصيب مسلمانان شد. «١»
جمعى نيز آن را اشاره به «فتح مكّه» دانسته‌اند.
در حالى كه بعضى نيز آن را ناظر به «فتح خيبر» مى‌دانند.
و بعضى اشاره به پيروزى اسلام بر تمام دشمنان، از طريق قدرت منطق و برترى دلائل و معجزات آشكار.
و بالاخره بعضى آن را اشاره، به گشودن اسرار علوم، براى پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌دانند.
ولى قرائن فراوانى در دست است كه «صلح حديبيه» را ترجيح مى‌دهد، براى روشن شدن تفسير اين آيات، بايد قبل از هر چيز، فشرده‌اى از داستان «حديبيه» را در اينجا بياوريم، كه به منزله شأن نزول آن است.
***
داستان صلح «حديبيه»
در سال ششم هجرت، ماه «ذى القعده» پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به قصد عمره، به سوى «مكّه» حركت كرد، و همه مسلمانان را تشويق به شركت در اين سفر نمود، گروهى خوددارى كردند، ولى جمع كثيرى از «مهاجران»، «انصار» و «اعراب باديه‌نشين»، در خدمتش عازم «مكّه» شدند.