المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٩٢ - فصل در بيان نوعى از ابدال

متن: «٩٧١»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

صحّ: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، لازم.

عين: مضاف، فاعل براى « صحّ ».

فعل: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

و فعلا: معطوف به « فعل » و الفش اطلاقى است.

ذا: اسم به معناى صاحب، حال است از « فعل و فعل» مضاف.

افعل: مضاف اليه.

كاف: حرف جرّ.

اغيد: مجرور به « كاف » ، متعلّق به « استقرّ » ، خبر است براى مبتداء محذوف.

واو: عاطفه.

احولا: معطوف به « اغيد » و الفش الحاقى است.

ترجمه:

و عين الفعل « فعل » و « فعل » در حالى كه داراى وصف بروزن افعل باشند صحيح مى‌باشد مانند: اغيد و احول.

متن: «٩٧٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ان: شرطيّه.

يبن: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد از باب ضرب، يضرب، لازم، فعل شرط، مجزوم به « ان ».

تفاعل: فاعل براى « يبن ».

من: حرف جرّ.