المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٤٩ - استدلال برخى از ادباء جهت اصلى بودن«ضمن» و رد شارح

المصدر: معطوف به « فعل ».

منه: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، حال است از « الامر » و « المصدر ».

واو: عاطفه.

كذا: جارّ و مجرور، خبر مقدّم.

امر: مضاف، مبتداء.

الثلاثى: مضاف اليه.

كاف: حرف جرّ.

اخش: مجرور به « كاف » ، متعلّق باستقرّ، خبر.

واو: عاطفه.

امض: معطوف به « اخش » و همچنين است « وانفذا ».

ترجمه:

و نيز همزه وصل ثابت است براى امر و مصدر از فعل مذكور و همچنين است امر از فعل ثلاثى مجرّد مانند: اخش، امض، انفذ.

متن: «٩٤١»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

فى: حرف جرّ.

اسم: مجرور به « فى » ، متعلّق به « سمع ».

است: معطوف به « اسم » بحذف عاطف و همچنين است در ابن و ابنم و اثنين و امرء.

ترجمه:

و در اسم و است و ابن و ابنم و اثنين و امرء همزه وصل سماعى است چنانچه در تأنيث ابن و اثنين و امرء نيز همزه وصل سماعى مى‌باشد.

متن: «٩٤٢»