المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٦٤ - مبحث نسب

المنقوص: مضاف اليه.

ذى: اسم بمعناى صاحب، مضاف، صفت براى « ياء ».

التنوين: مضاف اليه.

ما: مصدريّه، زمانيّه.

لم: حرف جازم.

ينصب: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، از باب ضرب، يضرب، مجهول، مجزوم به لم.

اولى: خبر براى « حذف ».

من: حرف جرّ.

ثبوت: مجرور به « من » ، متعلّق به « اولى ».

فاء: عاطفه.

اعلما: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، الفش الحاقى است.

ترجمه:

و حذف ياء منقوصى كه داراى تنوين است مادامى كه منصوب نباشد اولى و بهتر از ثبوتش مى‌باشد.

متن: «٨٨٥»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

غير: اسم، مضاف، مبتداء.

ذى: مضاف اليه، مضاف.

التنوين: مضاف اليه.

بالعكس: جارّ و مجرور، متعلّق به « استقرّ » ، خبر براى « غير ».

واو: عاطفه.

فى: حرف جرّ.

نحو: مجرور به « فى » ، مضاف، متعلّق به « اقتفى ».

مر: مضاف اليه.