المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٢٠ - تتمه مبحث«لو»

« فاء » و الفش الحاقى است.

ترجمه:

امّا همچون « مهما يك من شيئ» بوده و « فاء » واجب است برسر تلوتلو آن داخل شود.

متن: «٧١٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

حذف: مضاف، مبتداء.

ذى: اسم اشاره.

الفاء: عطف بيان براى « ذى ».

قلّ: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مضاعف، ثلاثى مجرّد، از باب ضرب، يضرب، لازم، معلوم، خبر.

فى: حرف جرّ.

نثر: مجرور به « فى » متعلّق به « قلّ ».

اذا: شرطيّه زمانيّه.

لم يك: فعل مضارع مجزوم، فعل شرط، از افعال ناقصه، جواب شرط بقرينه « حذف ذى الفاء قلّ الخ» حذف شده است.

قول: اسم براى « لم يك».

معها: مضاف و مضاف اليه، مضاف ظرف بوده و متعلّق است به « نبذا ».

قد: بمعناى تحقيق.

نبذا: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول و الفش الحاقى است، خبر براى « لم يك».

ترجمه: و حذف فاء در نثر شاذ و قليل است مشروط باينكه با آن قولى نبوده كه حذف شده باشد.