تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٩٠٤
٧. باب در بيان ضرر مردن علما ١٥٥
٨. باب در بيان همنشينى با علما و صحبت ايشان ١٥٧
٩. باب در بيان سؤال كردن از عالم و مذاكره نمودن با او ١٥٩
١٠. باب در بيان بذل و بخشش علم ١٦٣
١١. باب در بيان نهى از گفتار بى علم ١٦٥
١٢. باب در بيان آنكه عمل مىكند بى علم ١٦٩
١٣. باب در بيان عمل كردن به علم ١٧١
١٤. باب در بيان آنكه علم خويش را آلت خوردن مال مردم ساخته و آنكه به آن فخر و مباهات مىنمايد ١٧٥
١٥. باب در بيان لزوم حجّت بر عالم و سخت گرفتن امر بر او ١٧٧
١٦. باب نوادر ١٧٩
١٧. باب در بيان روايت كردن كتابها و حديث و فضيلت نوشتن به توشيحات ١٨٩
١٨. باب در بيان تقليد ١٩٥
١٩. باب در بيان حرمت بدعتها و رأى و قياسها ١٩٧
٢٠. باب در بيان وجوب رد به سوى كتاب خدا و سنت پيغمبر صلى الله عليه و آله و بيان اينكه چيزى نيست از حلال و حرام و همه آنچه مردم به سوى آن محتاجند، مگر آنكه كتاب و يا سنتى در باب آن وارد شده است ٢١٣
٢١. باب در بيان وجه اختلاف كه در حديث است ٢٢١
٢٢. باب در بيان فراگفتن سنت پيغمبر صلى الله عليه و آله و گواهان كتاب خدا ٢٣٩
[٣] كتاب توحيد ٢٤٥
١. باب در بيان حدوث (و از سرنو پيدا شدن عالم و اثبات آنكه آن را احداث فرموده) ٢٤٧
٢. باب در بيان اطلاق و بى قيدى گفتار به آنكه خدا چيزى است ٢٧٣
٣. باب در بيان آنكه خدا شناخته نمىشود، مگر به خود آن جناب بر خويش ٢٨٣
٤. باب در بيان كمتر چيزى از شناختن خدا كه كافى باشد ٢٨٥
٥. باب در بيان معبود و آنكه او را پرستش مىنمايند ٢٨٧
٦. باب در بيان كون و مكان (كه بودن و جاى بودن است) ٢٨٩
٧. باب در بيان نسبت و وصف پروردگار ٢٩٩
٨. باب در بيان نهى از سخن گفتن در كيفيت و چگونگى خدا ٣٠٥
٩. باب در بيان باطل كردن ديدن خدا به چشم سر (در دنيا و در آخرت) ٣١١