١٧. مترجم در ترجمه، اسناد احاديث را حذف نكرده و همه آنها را در ترجمه آورده، با اين تفاوت كه گاهى به جاى اسم راوى و يا معصوم، از كنيه و يا لقب و گاهى هم اسم آنها را استفاده كرده است.

انگيزه تحقيق‌

اين اثر، به دليل قدمتى نزديك به دويست سال، از مواريث فرهنگى دينى كشور است.

از اين رو، هم مى‌تواند بازگوكننده فعاليت‌هاى عالمان دينى در گستره نشر باورها و آموزه‌هاى دينى و توسعه فرهنگ و تعاليم اهل بيت عليهم السلام باشد، و هم اثرى است كه مى‌تواند زمينه ساز گسترش فعاليت ترجمه متون دينى به شمار آيد. بر اساس توجه به تجربيات عالمان دينى در فهم و شرح و تفسير و ترجمه متون دينى، اين دسته از آثار، خود، بخش بزرگى از راه ترجمه متون دينى را هموار مى‌كنند و تجربه گران قيمتى را به نسل‌هاى بعد منتقل مى‌نمايند. برجستگى‌ها، كاستى‌ها، ويژگى‌ها و حتى نوع نگارش متون دينى و ترجمه آنها، خود اندوخته‌هايى گران‌بها هستند.

راه‌هاى نا همواره نارفته، بايد با دقت و وسواس ويژه طى و هموار شوند و هر چه پيشينه تجربه‌هاى علمى بيشتر و بيشتر كشف و پيموده شده باشد، آيندگان، بخشى از راه پژوهشى و تجربه علمى آن راه را در پيش رو دارند.

اگر ترجمه متون دينى، از همين امروز آغاز مى‌شد، حجم بسيار بالايى از فرصت و نيروى انسانى مترجمان، بايد هزينه آن مى‌شد، تا به مقطعى كه اكنون در آن هستيم، برسيم، و سوگمندانه بايدم گفت كه در حوزه ترجمه متون دينى، دير شروع كرده‌ايم و كم‌كارى داشته‌ايم و از اين رو، به هر ميزان تجربه از محققان و نويسندگان دينى در پيش رو داشته باشيم، غنيمتى است مغتنم.

با اين توصف، اثرى همچون تحفة الاولياء كه عالمى اديب و لغت شناس، با فراغت و دقت آن را به رشته تحرير در آورده و اطلاعات فراوانى در زمينه‌هاى گوناگون عقيدتى، تاريخى، تفسيرى، حديثى و لغوى در آن نگاشته، به مثابه سرمايه‌اى است كه‌