تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٦٦٥
علوم از آنجا به او مىشود؛ آناً فآناً). و كسى نتواند كه برسد به آنچه در نزد خداست، از فضل و كرامت و ثواب، مگر به جهت اسباب و طرق و ابواب مقرّره آن جناب (كه از جمله آنها، امام است) و خدا اعمال بندگان را قبول نمىفرمايد، مگر به معرفت امام، و امام داناست به آنچه بر او وارد مىشود، از امور مشتبهه (كه در هم آميخته باشد و تاريكى اشكال آن را فرا گرفته باشد، كه فرق ميان آنها بسيار دشوار باشد). و داناست به سنتهاى پيغمبر كه بسيار خفا داشته باشد (و اسرارى باشد كه كسى آن را نداند، مگر به تعليم پيغمبر يا به الهام خدا) و به فتنههايى كه امور باطله آن، شباهت به حقّ دارد.
پس هميشه خداى تبارك و تعالى ايشان را از براى خلق خود بر مىگزيند از فرزندان حضرت امام حسين عليه السلام از نسل هر امامى، و ايشان را از براى اين امر بر مىگزيند، و همه خوبىها را در ايشان جمع مىكند، و به ايشان از براى بندگان خويش راضى مىگردد، و ايشان را مىپسندد، و در هر زمان كه امامى از ايشان در گذرد، از براى خلق خود امامى ديگر را از نسل آن حضرت نصب كند تا نشانه باشد آشكارا و رهنمايى روشنبخش، چون خورشيد عالم آرا و پيشوايى مستقيم در عقايد و كردار و گفتار، يا قائم به امر امامت و امّت، و تا حجّتى باشد دانا. و ايشان امامانى چنداند كه خلائق را رهنمايى مىكنند به حقّ (كه دين اسلام است) و حدود آن-/ و به حق-/ عدالت مىكنند در احكام آن، و حجّتهاى خدايند بر خلق او و داعيان اويند بر ايشان، و حافظان اويند كه مردم را از مكاره و قبايح محافظت مىكنند و ايشان را به سوى معرفت و محاسن و مصالح مىخوانند و خدا، به همين حجّت، خويش را بر خلائق تمام مىكند، و بندگان خدا به هدايت ايشان، ديندارى مىكنند، و جميع شهرها به نور ايشان روشن مىشود، و مالهاى قديمى به بركت ايشان افزون مىشود، و خدا ايشان را حيات خلائقى كه بر روى زميناند و چراغها از براى رفع تاريكى جهالت و ضلالت و كليدها از براى سخن گفتن و ستونهاى دين اسلام گردانيده، و تقديرات خدا به اين نصب در ايشان، جارى شده، در حالتى كه بر محتوم و واجب آنها- كه مستلزم حصول امضاست- قرار و استقرار دارد كه تغيير و تبديل در آن راه نيابد.
پس امام، برگزيده خداست، و پسنديده او و رهنمايى است كه مخصوص است به همرازى آن جناب، و به امر خلائق قيام دارد، و ايشان، در جلب منفعت و دفع مضرّت، از او اميدوارى دارند، و خدا او را به اين برگزيده و او را بر چشم خود ساخته و آفريده (يعنى