نمى‌ميرد، مگر آن‌كه وصيّيى كه بعد از اوست، آن را مى‌داند و امّا اين علم كه تو از آن سؤال مى‌كنى (كه عبارت است از علم به خصوصيات شب قدر، از محتوميّت آنچه محتوم نبوده و بدا) به درستى كه خداى عزّوجلّ ابا و امتناع فرموده از آن‌كه، غير از پيغمبران و اوصيا را بر آن مطلّع گرداند».

سائل عرض كرد كه: يا ابن رسول اللَّه، چگونه بشناسم كه شب قدر در هر سال مى‌باشد؟

حضرت فرمود كه: «چون ماه رمضان بيايد، سوره دخان را در هر شب، صد مرتبه بخوان. پس چون شب بيست و سيم بيايد، البته تو نظر خواهى كرد به سوى آنچه موجب تصديق اين باشد، كه از آن سؤال كردى».

٦٥٣/ ٩. و راوى گفت كه: امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه: «هر آينه مى‌بينيد كسانى را كه خداى عزّوجلّ ايشان را مبعوث گردانيده براى بدبختى بر اهل ضلالت از لشكرهاى شياطين و ارواح ايشان، كه بيشترند از آنچه مى‌بينيد، با خليفه خدا كه خدا او را مبعوث گردانيده از براى عدل و داد و صواب، كه ظلم و خطا از او سر نزند از فرشتگان».

به آن حضرت عرض شد كه: يا ابا جعفر، چگونه چيزى بيشتر از فرشتگان مى‌باشد؟

فرمود: «چنانچه خداى عزّوجلّ خواسته». سائل عرض كرد كه: يا اباجعفر، اگر من، بعضى از شيعيان را به اين حديث، حديث كنم، هر آينه آن را انكار مى‌نمايند. حضرت فرمود كه:

«چگونه اين را انكار مى‌كنند؟» عرض كرد كه: مى‌گويند كه: فرشتگان، از شياطين بيشترند.

حضرت فرمود: «راست گفتى. بفهم از من آنچه را كه مى‌گويم. به درستى كه هيچ روز و شبى نيست، مگر آن‌كه همه جنّيان و شياطين، پيشوايان ضلالت را زيارت و ديدن مى‌كنند و به شماره ايشان از فرشتگان پيشواى هدايت را زيارت مى‌كنند، تا آن‌كه چون شب قدر بيايد، پس فرشتگان يا بعضى از ايشان در آن شب به سوى ولىّ امر (كه امام است)، فرود آيند، خدا خلق كند، يا آن‌كه آن حضرت فرمود كه: خداى عزّوجلّ مقدّر گرداند از شياطين، به شماره فرشتگان، بعد از آن ولىّ ضلالت را زيارت كنند و انواع دروغ به نزد او آورند، و او را به آنها رهنمايى كنند تا آن‌كه شايد كه اين صاحب ضلالت، صبح مى‌كند و مى‌گويد كه: چنين و چنين ديدم.

پس اگر از ولىّ امر از آنچه شياطين به نزد او آورده‌اند، سؤال كند، هر آينه به او مى‌گويد كه:

تو شيطانى را ديده‌اى كه تو را به چنين و چنين خبر داده، تا آن‌كه بيان كند براى او بيانى‌كه كافى‌