و فرموده كه: «أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمى‌ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ»، يعنى: «آيا پس كسى كه مى‌داند آن‌كه آنچه فرو فرستاده شده به سوى تو از جانب پروردگار تو، راست و درست است، مانند كسى است كه او كور و نابيناست؟ جز اين نيست كه پندپذير مى‌شوند صاحبان عقل‌هاى صافى» (از معارضه و وهم و شبهه).

و فرموده كه: «أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ»، يعنى: «آيا كسى كه او را فرمان برنده و يا دعا خواننده باشد در نماز در ساعت‌هاى شب، در حالتى كه سجده كننده و ايستاده است، كه مى‌ترسد از آن جهان و عذاب آن و اميد داشته باشد بخشش پروردگار خويش را، چون كسى است كه چنين نباشد (بنابر بعضى از تقادير در آيه، بگو: آيا برابر مى‌باشند آنان كه مى‌دانند و آنان كه نمى‌دانند؟) جز اين نيست كه پندپذير مى‌شوند صاحبان عقل‌هاى خالص».

و فرموده كه: «كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ»، يعنى: «اين قرآن، كتابى است كه فرو فرستاديم آن را به سوى تو كه بركت داده شده است (يعنى: پر خير و منفعت است). و فرو فرستادن آن از براى آن است كه تدبر و انديشه نمايند آيت‌هاى آن را (كه تأمل در حقيقت معانى آن نمايند)، تا پندپذير شوند صاحبان عقل‌هاى صافى».

و فرموده كه: «وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْهُدى‌ وَ أَوْرَثْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْكِتابَ* هُدىً وَ ذِكْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ»، يعنى: «هر آينه به حقيقت كه داديم موسى را راه راست (يا راه راست نمودن به واسطه معجزات و احكام شرايع) و تورات و به ميراث داديم پسران يعقوب را كتابى كه آن تورات است، به جهت راه حق نمودن و پند دادن (يا در حالتى كه راه حق، نمايند). و يادگار است از براى صاحبان عقول خالصه».

و فرموده كه: «وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى‌ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ»، يعنى: «پند بده. پس به درستى كه پند دادن صاحبان ايمان را نفع مى‌بخشد».

اى هشام، به درستى كه خداى تعالى در كتاب خويش مى‌فرمايد كه: «إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى‌ لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ»، يعنى: «به درستى كه در اين‌كه مذكور شد، هر آينه پند و ياد كردنى است از براى آن‌كه او را دلى باشد» يعنى عقلى داشته باشد.

و فرموده كه: «وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ»، يعنى: «هر آينه به حقيقت داديم لقمان را