تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٧٦٥
چنانچه در قرآن است: «بياريد مرا كتابى كه فرود آمده باشد، پيش از آمدن اين كتاب (كه قرآن است) يا بياريد بقيّهاى از اثر علم (يعنى: خطى كه باقى مانده باشد) از علوم پيشينيان (يا روايتى از انبياى سابقه) اگر شما راستگويان هستيد در دعوى خود» (و نزول اين آيه براى الزام مشركين بود كه به تعدّد خدا قايل بودند، و خدا بعد از الزام به دليل عقلى ايشان را به دليل نقلى نيز الزام نمود، و حضرت عليه السلام در الزام پسران حضرت امام حسن عليه السلام همين طريقه را سلوك نمود).
٦٤١/ ٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از ابن محبوب، از ابن رئاب، از ابو عُبيده روايت كرده است كه گفت: بعضى از اصحاب ما امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كرد از جفر.
حضرت فرمود كه: «جفر، پوست گاوى است كه پر است از علم». سائل عرض كرد كه: جامعه را نيز بيان فرما كه چيست؟ فرمود كه: «جامعه صحيفهاى است كه طول آن، هفتاد ذراع است و عرضش به قدر عرض پوست گاو است، و مانند ران شتر تنومند دو كوهانى است (يعنى:
چون پيچيده شود ضخامت آن به قدر ضخامت اين مىشود). و در آن است هر چه مردمان به آن احتياج داشته باشند. و هيچ حكمى نيست مگر آنكه در آن مذكور است؛ حتّى ديه خراش».
سائل عرض كرد كه: مصحف فاطمه را نيز تفسير فرما. حضرت مدّتى طولانى سكوت نمود، بعد از آن فرمود كه: «شما تفحّص و كاوش مىكنيد از آنچه مىخواهيد و از آنچه نمىخواهيد (يعنى: بحث مىكنيد از آنچه دانستن آن ضرور باشد و به كار شما آيد، و از آنچه دانستن آن ضرور نيست و به كار شما نيايد). به درستى كه فاطمه عليها السلام، بعد از وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله، هفتاد و پنج روز در دنيا ماند، و آن حضرت را اندوه سختى بر وفات پدر بزرگوارش رخ نموده بود، و جبرئيل عليه السلام به نزد او مىآمد و او را بر مصيبت پدرش تسلّى مىداد، به وضع خوبى و دل او را خوش مىداشت، و او را خبر مىداد از پدرش و از قرب و منزلت و جاه و مرتبت آن حضرت در نزد حضرت عزت، و خبر مىداد او را به آنچه بعد از او و ذريّه آن حضرت خواهد بود، و على عليه السلام آن را مىنوشت و مصحف فاطمه عليها السلام اين است».
٦٤٢/ ٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند، از احمد بن محمد، از صالح بن سعيد، از احمد بن ابى بِشْر، از بكر بن كَرِب صيرفى كه گفت: از امام جعفر صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود: «در نزد ما است آنچه ما به آن، به سوى مردمان احتياجى نداريم، و همه مردم به ما احتياج دارند. و به درستى كه در نزد ما است كتابى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله املاء فرموده و بالا