٢٠٧/ ٥. محمد بن اسماعيل روايت كرده است، از فضل بن شاذان، از ابن ابى عُمير، از هشام بن حَكم و غير او، از امام جعفر صادق عليه السلام كه آن حضرت فرمود كه: «پيغمبر در منا خطبه خواند و فرمود كه: اى گروه مردمان، آنچه از من به شما رسيده و با كتاب خدا موافقت دارد، من آن را گفته‌ام و آنچه به شما رسيده و با كتاب خدا مخالفت دارد، من آن را نگفته‌ام».

٢٠٨/ ٦. به همين اسناد روايت كرده است، از ابن ابى عُمير، از بعضى از اصحاب خويش كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر كه با كتاب خدا و سنت محمد صلى الله عليه و آله مخالفت كند، به حقيقت كه كافر شده است».

٢٠٩/ ٧. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى بن عُبيد، از يونس، و آن را مرفوع ساخته كه گفت: حضرت على بن الحسين عليه السلام فرمود: «بهترين اعمال ما در نزد خداى عزّوجلّ، عمل كردن است به سنت پيغمبر؛ هر چند كه كم باشد».

٢١٠/ ٨. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد، از اسماعيل بن مهران، از ابوسعيد قمّاط، و صالح بن سعيد، از ابان بن تغلب، از امام محمد باقر عليه السلام كه مردى مسأله از آن حضرت پرسيد و آن حضرت او را جواب فرمود. آن مرد عرض كرد كه: فقها چنين نمى‌گويند. حضرت فرمود كه: «واى بر تو، هر گز فقيهى را نديده‌اى. به درستى كه فقيه كامل كه او را فقيه مى‌توان گفت، آن است كه در دنيا بى رغبت باشد و در آخرت رغبت داشته باشد و چنگ در زند به سنت پيغمبر صلى الله عليه و آله».

٢١١/ ٩. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از ابى اسماعيل،- كه ابراهيم بن اسحاق ازدى است- از ابوعثمان عبدى، از امام جعفر صادق عليه السلام از پدرانش، از امير المؤمنين عليه السلام كه آن حضرت فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: قول بى عمل، به كار نيايد و قول بى نيت، اعتبار ندارد، و قول و عمل و نيت، در وقتى نفع مى‌بخشد كه موافق سنت و طريقه پيغمبر باشد و بدعتى در آن نباشد».

[١]. يعنى: دروغى است راست نما.( مترجم)