در روايت ديگر چنين است كه: «آگاه باشيد كه خيرى نيست در علمى كه دريافتى در آن نباشد. آگاه باشيد كه خيرى نيست در خواندنى كه تدبرى در آن نباشد. آگاه باشيد كه خيرى نيست در عبادتى كه دانشى در آن نباشد. آگاه باشيد كه خيرى نيست در قربانى كردن، يا خدا را پرستيدنى، كه پرهيزكارى در آن نباشد».

٧٠/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى و محمد بن اسماعيل، از فضل بن شاذان نيشابورى، همه از صفوان بن يحيى، از حضرت ابوالحسن امام رضا عليه السلام روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود كه: «از نشانه‌هاى فقه و دانش، بردبارى و خاموشى است».

٧١/ ٥. احمد بن عبداللَّه، از احمد بن محمد برقى، از بعضى از اصحاب خويش روايت كرده است و آن را مرفوع ساخته كه گفت: امير المؤمنين عليه السلام فرمود كه: «سبكى و غفلت، در دل عالم نمى‌باشد».

٧٢/ ٦. به همين اسناد از محمد بن خالد، از محمد بن سنان مروى است و آن را مرفوع ساخته كه گفت: «عيسى بن مريم عليه السلام به حواريان فرمود كه: اى گروه حواريان، مرا به سوى شما، حاجتى است، آن را از براى من روا كنيد. گفتند كه: يا روح اللَّه، حاجت تو برآورده است.

پس عيسى برخاست و پاى‌هاى ايشان را شست (در بعضى از نسخه‌ها مذكور است كه آن را بوسيد). گفتند كه: يا روح اللَّه، ما به اين، از تو سزاوارتر بوديم. حضرت عيسى فرمود كه:

سزاوارترين مردمان به خدمت، كه كارى كردن است براى رضاى خدا با فروتنى، آن است كه عالم باشد. جز اين نيست كه من، اين چنين فروتنى نمودم از براى آن‌كه شما بعد از من در ميان مردمان فروتنى كنيد؛ چون فروتنى كردن من از براى شما بعد از آن بود.

سپس حضرت عيسى عليه السلام فرمود كه: به فروتنى، حكمت، درست كردارى و راست گفتارى، آبادان مى‌شود، نه به تكبر و سربلندى. همچنين در زمين نرم و دشت، كشت مى‌رويد، نه در كوه».

٧٣/ ٧. على بن ابراهيم، از پدرش، از على بن معبد، از آن‌كه او را ذكر كرده، از معاوية بن وهْب، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «امير المؤمنين عليه السلام مى‌فرمود كه: اى طلب كننده علم، به درستى كه عالم را سه نشانه است: علم و حلم و خاموشى.

و از براى آن‌كه علم را به خود مى‌بندد، سه نشانه است: با آن‌كه از او بالاتر است، منازعه مى‌كند، به نافرمانى و بى ادبى ستم مى‌كند بر آن‌كه از او پست‌تر است، به غالب شدن بر او،