از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: اوّل وصييى كه بر روى زمين بود، هبة اللَّه پسر آدم بود» (كه مسمّى است به شيث). و فرمود كه: «هيچ پيغمبرى از دنيا نرفته، مگر آن‌كه او را وصيى بوده، و همه پيغمبران صد و بيست هزار پيغمبر بودند، و پنج تن از ايشان، اولوالعزم‌اند (كه معنى آن گذشت): نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد عليهم السلام. و به درستى كه على بن ابى‌طالب، بخشش خدا بود براى محمد صلى الله عليه و آله (يا از براى محمد صلى الله عليه و آله به منزله هبة اللَّه بود از براى آدم)، و علم همه اوصيا را ميراث برد، و همچنين علم كسانى را كه پيش از او بوده‌اند. و آگاه باشيد كه: محمد صلى الله عليه و آله ميراث برده علم آنها را كه پيش از او بوده‌اند از پيغمبران و رسولان.

و بر ساق عرش نوشته كه: حمزه، شير خدا و شير رسول خدا و سيّد شهيدان است، و در پيشانى يا بالاى عرش نوشته كه: على، پادشاه مؤمنان است. پس اين حجّت ما است بر هر كه حقّ ما را انكار كرد، و ميراث ما را دانسته اقرار نكرده. چه چيز ما را منع كرده از سخن گفتن و اظهار حقّ خود كردن؟ و حال آن‌كه ما، مرگ را در پيش داريم. پس چه حجّت از اين رساتر مى‌تواند بود؟».

٦٠٣/ ٣. محمد بن يحيى، از سلمة بن خَطّاب، از عبداللَّه بن محمد، از عبداللَّه بن قاسم، از زُرعة بن محمد، از مُفضّل بن عمر روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «سليمان از داود ارث برد، و محمد صلى الله عليه و آله از سليمان ارث برد، و ما از محمد ارث برديم. و به درستى كه در نزد ما است علم تورات و انجيل و زبور و قرآن و بيان آنچه در الواح موسى است».

مفّضل مى‌گويد كه: عرض كردم كه: علم كامل همين است، و منحصر است در اين.

حضرت فرمود كه: «اين علم، آن علم كه تو گمان كرده‌اى نيست؛ زيرا كه آن علم، علمى است كه تازه به هم مى‌رسد، روز به روز و ساعت به ساعت».

٦٠٤/ ٤. احمد بن ادريس، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان بن يحيى، از شعيب حدّاد، از ضُريس كُناسىّ روايت كرده است كه گفت: در نزد امام جعفر صادق عليه السلام بودم و ابوبصير در خدمت آن حضرت بود. حضرت عليه السلام فرمود كه: «داود وارث علم پيغمبران بود، و سليمان وارث علم داود، و محمد وارث سليمان، و ما از محمد صلى الله عليه و آله ميراث برديم. و به درستى كه در نزد ما است صُحف ابراهيم و لوح‌هاى موسى».