است، پس تو او را واگذارى و آن را روايت كنى از آن‌كه محدث تو را حديث كرده» (مثلا زيد تو را حديث مى‌كند به حديثى كه از عمرو شنيده و تو در وقت روايت، زيد را ترك مى‌كنى و از عمرو روايت مى‌نمايى).

١٥٥/ ١٣. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از احمد بن محمد بن ابى نصر، از جميل بن درّاج روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «حديث ما را اعراب دهيد (يعنى حركات و سكنات و حروف و كلمات آن را چنانچه مقتضاى لغت عرب است، به جا آوريد و در آن غلط مكنيد)؛ زيرا كه ما گروه فصحاييم».[١]

١٥٦/ ١٤. على بن محمد، از سهل بن زياد، از احمد بن محمد، از عمر بن عبدالعزيز، از هشام بن سالم و حمّاد بن عثمان و غير او، روايت كرده است كه گفت: شنيديم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «حديث من، حديث پدر من است و حديث پدر من، حديث پدر پدر من، و حديث پدر پدر من، حديث حضرت امام حسين عليه السلام، و حديث حضرت امام حسين عليه السلام، حديث حضرت امام حسن عليه السلام، و حديث حضرت امام حسن عليه السلام، حديث حضرت امير المؤمنين عليه السلام، و حديث حضرت امير المؤمنين عليه السلام، حديث رسول خدا صلى الله عليه و آله و حديث رسول خدا صلى الله عليه و آله، فرموده خداى عزّوجلّ است».

١٥٧/ ١٥. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد، از محمد بن حسن بن ابى خالد شَينولَه كه گفت: به خدمت امام محمد تقى عليه السلام عرض كردم كه: فداى تو گردم، به درستى كه مشايخ و استادان ما از امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهما السلام روايت كرده‌اند و تقيه سخت و شديد بوده و ايشان به اين علت كتاب‌هاى خود را پنهان كرده‌اند و لهذا آنها از ايشان روايت نشده، و چون مردند، آن كتاب‌ها به ما رسيد. حضرت فرمود كه: «مردم را به آنها حديث كنيد كه آنها را راست و درست است». باب در بيان تقليد

١٨. باب در بيان تقليد

١٥٨/ ١. چند نفر، از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد، از عبداللَّه بن يحيى، از ابن مُسكان، از ابو بصير، از امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت: به آن حضرت عرض‌

[١]. و فصيح، آن است كه در كلامش چيزى نباشد كه بر آن عيب شود.( مترجم)