٢. مترجم براى رعايت اختصار و احتمالا به كار خواننده نيامدن سلسله اسناد، آنها را در ترجمه نياورده و تنها به ترجمه متن حديث از گوينده آن پرداخته است. هر چند، گاهى آخرين راوى در پاره‌اى از روايات در ترجمه آمده است.

٣. مترجم كوشيده در آن دسته از احاديث كه ترجمه به خوبى گويايى لازم را نداشته، از توضيح و شرح استفاده كند. وى توضيح‌ها و شرح‌ها را كاملا از ترجمه مجزا كرده، و پس از ترجمه حديث با استفاده از كلمه شرح و يا توضيح كه با قلم درشت و سياه حروف نگارى شده، نوشته است. اين شرح‌ها، به عنوان پيش در آمد ورود به حديث، و گاه در جمع احاديث متعارض و يا احاديثى كه در بدو نظر شبهه آفرين مى‌نمايد را شامل مى‌شود.

٤. ترجمه در نيمه دوم هر صفحه و متن احاديث در بخش فرازين صفحه آمده است و بدين ترتيب، متن عربى و ترجمه فارسى در كنار هم آمده‌اند كه كتاب را براى مطالعه كننده سودمندتر كرده است.

٥. گاه براى برطرف كردن اجمال و ابهام، مترجم از جمله‌هايى در ترجمه استفاده كرده و براى مخلوط نشدن ترجمه و توضيح، نوشته‌هايى را بين دو هلال آورده است.

گاه مترجم به نسخه بدل‌هاى متن عربى هم توجه كرده و ترجمه‌اى هم بر اساس آن نوشته است.

١٨. اصول كافى با ترجمه و شرح، از سيد جواد مصطفوى خراسانى (١٣٠١-/ ١٣٦٨).

ترجمه‌اى كامل از اصول كافى است كه در دهه ١٣٤٠ شمسى به نگارش در آمده و از سوى دفتر نشر فرهنگ اهل بيت عليهم السلام بدون ذكر تاريخ منتشر شده است.

سه جلد از اين ترجمه، از سوى سيد جواد مصطفوى و جلد چهارم و پايانى آن، از باب حبّ الدنيا و الحرص عليها از كتاب الايمان و الكفر از سوى آقاى سيد هاشم رسولى محلاتى (١٣١١-) به فارسى برگردانده شده است. مترجم نخست، جلد دوم ترجمه را در تاريخ ١٤ بهمن ١٣٤٤ ش برابر با ١٥ شوال ١٣٨٥ ه، و جلد اول آن را چهار سال بعد در ١٣٤٨ ش برابر با ٩ جمادى الاولى ١٣٨٩ ه به پايان برده و براى جلد سوم هيچ‌