٢٠٣/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: به درستى كه بر هر حقى حقيقتى مؤكل است (و آن رعايت كردن چيزى است كه در تميز آن از باطل واجب باشد)، و بر هر صوابى نور برهان گماشته كه آن را از خطا جدا مى‌سازد. پس آنچه با كتاب خدا موافقت دارد، آن را بگيريد و آنچه با كتاب خدا مخالفت دارد، آن را واگذايد».

٢٠٤/ ٢. محمد بن يحيى روايت كرده است، از عبداللَّه بن محمد، از على بن حكم، از ابان بن عثمان، از عبداللَّه بن ابى يعفور. و ابان گفت: حديث كرد مرا حسين بن ابى العلاء كه حاضر بود در نزد ابن ابى يعفور در آن مجلس، كه ابن ابى يعفور، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كرد. ابن ابى يعفور گفت كه: از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال نمودم از اختلاف حديثى كه به ما رسيده و مى‌رسد و آن را كسى روايت مى‌كند كه بر او اعتماد داريم و از جمله ايشان كسى است كه بر او اعتماد نداريم.

فرمود كه: «چون حديثى بر شما وارد شود، و از براى آن شاهد و گواهى از كتاب خداى عزّوجلّ يا از فرموده رسول خدا صلى الله عليه و آله بيابيد كه در حقيقت آن دلالت كند، آن را قبول كنيد. و گر نه، آن‌كه آن را به نزد شما آورده به آن سزاوارتر است» (يعنى از وى قبول نكنيد).

٢٠٥/ ٣. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از نضر بن سُويد، از يحيى حلبى، از ايوب بن حرّ كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر چيزى كه برگردانيده مى‌شود به سوى كتاب خدا و سنت پيغمبر و هر حديثى كه كه با كتاب خدا موافقت نداشته باشد، زُخرُف است‌[١]».

٢٠٦/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن فضّال، از على بن عُقبه، از ايوب بن راشد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «حديثى كه‌

[١]. زُخرف است، يعنى: دروغى است آب‌دار و آراسته و در ظاهر نيك و درست كه در آن تدليس شده باشد؛ چون زر ناسره كه آن را روكشى داده‌اند و ته آن معيوب است.( مترجم)