است كه گفت: شنيدم از امام رضا عليه السلام كه مى‌فرمود: «امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: حجت برپا نمى‌شود از براى خداى عزّوجلّ بر خلقش، مگر با امام، تا شناخته شود» (يا با امام زنده‌اى كه معروف باشد؛ چنانچه گذشت).

٤٤٩/ ٣. احمد بن محمد، از محمد بن حسن، از عبّاد بن سليمان، از سعد بن سعد، از محمد بن عُمارة، از ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «حجّت برپا نمى‌شود از براى خدا بر خلقش، مگر با امامى تا بشناساند» (يا امام زنده‌اى كه معروف باشد؛ چنانچه كه معلوم شد).

٤٥٠/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از برقى، از خلف بن حمّاد، از ابان بن تغلب روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «حجت پيش از خلق و با خلق و بعد از خلق بوده و هست و خواهد بود».

٥. باب در بيان اين‌كه زمين از حجت خدا خالى نمى‌باشد

٤٥١/ ١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن ابى عُمير، از حسين بن ابى العلاء كه گفت: به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه: آيا مى‌شود كه زمين باشد و امامى در آن نباشد؟ حضرت فرمود: «نه». عرض كردم كه دو امام، در آن مى‌باشند؟ فرمود: «نه، مگر آن‌كه يكى از اين دو امام، ساكت باشد» (يعنى از دعوت و تعريف از پيش خود).

٤٥٢/ ٢. على بن ابراهيم، از پدرش، از محمد بن ابى عُمير، از منصور بن يونس و سعدان بن مسلم، از اسحاق بن عمار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت:

شنيدم از آن حضرت كه مى‌فرمود: «به درستى كه زمين از خلائق خالى نمى‌گردد، مگر آن‌كه در آن امامى هست، تا آن‌كه اگر مؤمنان چيزى را در دين زياد كنند، ايشان را بر گرداند، و اگر چيزى را كم كنند، آن را از براى ايشان تمام گرداند».

٤٥٣/ ٣. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از على بن حَكم، از ربيع بن محمد مُسْلى، از عبداللَّه بن سليمان عامرى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «زمين از حالى به حالى نمى‌گردد، مگر آن‌كه خدا را در آن حجتى است كه حلال و حرام را به مردم مى‌شناساند، و ايشان را به سوى راه خدا مى‌خواند».