امامت در عمو يا خالو مى‌باشد؟ فرمود: «نه». راوى مى‌گويد كه: من عرض كردم كه در برادر مى‌باشد؟ فرمود: «نه». عرض كردم كه: پس در كه مى‌باشد؟ فرمود كه: «در فرزند من». و آن حضرت در آن روز كه اين سخن را فرمود، هنوز او را فرزندى نبود.

٧٥٧/ ٤. محمد بن يحيى، از محمد بن حسين، از عبدالرّحمان بن ابى نجران، از سليمان بن جعفر جعفرى، از حمّاد بن عيسى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «امامت در دو برادر جمع نمى‌شود، بعد از امام حسن و امام حسين عليهما السلام، جز اين نيست كه امامت در فرزندان و فرزندان آن فرزندان است».

٧٥٨/ ٥. محمد بن يحيى، از محمد بن حسين، از ابن ابى نجران، از عيسى بن عبداللَّه بن عمر بن على بن ابى‌طالب عليه السلام، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: به خدمت آن حضرت عرض كردم كه: اگر حادثه روى دهد و خدا آن را به من ننمايد، به كه اقتدا كنم؟

پس حضرت اشاره فرمود به سوى پسرش حضرت امام موسى عليه السلام. راوى مى‌گويد كه: عرض كردم كه: اگر حادثه‌اى به حضرت موسى عليه السلام رخ نمايد، به كه اقتدا نمايم؟ فرمود: «به فرزندش». عرض كردم كه: اگر به فرزندش حادثه‌اى رو آورد و برادر بزرگى و پسر كوچكى را واگذارد، به كه اقتدا كنم؟ فرمود: «به فرزندش، بعد از آن يك به يك به ترتيب».

كلينى رضى الله عنه فرموده كه در نسخه صفوانى است كه: «بعد از آن، هميشه همچنين است».