هر دو مترجم از كتاب‌هاى مرآة العقول مجلسى‌[١]، الوافى فيض كاشانى‌[٢] و ساير كتاب‌هاى مربوط، براى ترجمه و شرح استفاده كرده‌اند. با توجه به مقدم بودن ترجمه كمره‌اى بر اين ترجمه، مصطفوى از آن ترجمه اثر پذيرفته و حتى صفحه‌پردازى كتاب مصطفوى هم همانند كتاب كمره‌اى است. شرح‌هاى مصطفوى، مختصرتر از كمره‌اى است و ترجمه وى روان‌تر و گوياتر. برابرى اين دو ترجمه، چنان است كه گويى مترجم دوم، ترجمه پيشين را اصل قرار داده و آن را اصلاح و روان‌تر كرده و شرح‌هايى را كه طولانى و زايد ديده، حذف و يا مختصرتر كرده است. البته شرح‌هاى ترجمه دوم از فيض كاشانى نقل شده و گاه عين عبارات مجلسى است كه مترجم پيشين در ترجمه‌اش آورده است.[٣]

١٩. ترجمه شرح اصول كافى، از محمد خواجوى (١٣١٣-/). محمد بن ابراهيم شيرازى نام بردار به ملا صدرا و صدر المتألهين (م ١٠٥٠ ه)، شرحى ژرف بر اصول كافى نوشته كه شرح وى از سوى خواجوى به فارسى ترجمه شده است. مترجم در ترجمه اين اثر در احاديث از ترجمه سيد جواد مصطفوى استفاده كرده است. اين اثر را مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگى در ١٣٦٦ و باز در ١٣٨٣ به چاپ رسانده است.

٢٠. گزيده كافى، از محمد باقر بهبودى (١٣٠٨-/) است كه آن دسته از روايات كافى را كه صحيح تشخيص داده برگزيده و با نام الصحيح من الكافى، و يا زبدة الكافى به چاپ رسانده است. وى اين گزيده و يا صحيح را ترجمه نيز نموده و با نام گزيده كافى، در شش جلد (٣٧٥+/ ٣٨٨+/ ٤١٤+/ ٤٨٢+/ ٤٣١+/ ٤٠٧ صفحه) به بازار كتاب عرضه كرده است. اين كتاب از سوى دفتر نشر فرهنگ اسلامى و به سال ١٣٦٣ از سوى شركت انتشارات علمى و فرهنگى چاپ و منتشر شده است.

اين گزيده، شامل همه بخش‌هاى كافى، از اصول و فروع و روضه است. مؤلف‌

[١]. نگاه كنيد به: ج ٣، ص ٤٣٠.

[٢]. نگاه كنيد به: ج ٤، صفحه استدراك پايان كتاب.

[٣]. براى نمونه، ن. ك: ج ٤، ص ١٤٧ و ج ٤، ١٥٩.