٧٣٠/ ٣. احمد بن محمد، از محمد بن حسن، از على بن اسماعيل، از صفوان بن يحيى، از ابن مسكان، از حارث بن مغيره از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مى‌فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: ما در امر آنچه امّت به آن محتاج باشند، و در فهم و حلال و حرام، جارى مجراى يك نفريم. و امّا رسول خدا صلى الله عليه و آله و على عليه السلام، ايشان را آن فضيلت و زيادتى است كه دارند».

٥٩. باب در بيان اين‌كه امام عليه السلام، امامى را كه بعد از اوست مى‌شناسد، و بيان اين‌كه قول خداى عزّوجلّ: «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى‌ أَهْلِها» در شأن ايشان نازل شد

٧٣١/ ١. حسين بن محمد، از مُعلّى بن محمد، از حسن بن على وشّاء، از احمد بن عائذ، از ابن اذينه، از بُريد عِجلى روايت كرده است كه گفت: سؤال كردم از امام محمد باقر عليه السلام از قول خداى عزّوجلّ: «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى‌ أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ»[١]، يعنى: «به درستى كه خدا امر مى‌فرمايد شما را به آن‌كه ادا كنيد امانت‌ها را به سوى اهل آنها (كه آنها را به صاحبان آنها برسانيد) و چون خواهيد كه حكم كنيد در ميان مردمان به آن‌كه حكم كنيد، به راستى و انصاف» (كه بر طريقه شريعت مقدّسه باشد و خالى باشد از شائبه حيف و ميل).

حضرت فرمود كه: «خدا ما را قصد فرموده و امر نموده كه امام اوّل برساند به امامى كه بعد از اوست، كتاب‌ها و علم و سلاح پيغمبر را و چون حكم كنيد در ميان مردمان به آن‌كه حكم كنيد به آن عدل و راستى كه در دست شما است. بعد از آن به مردمان فرموده كه: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»» (كه ترجمه آن گذشت) و حضرت فرمود كه: «خدا ما را به خصوص قصد نموده و همه مؤمنان را تا روز قيامت به طاعت و فرمان‌بردارى ما امر فرموده، و بعد از آنچه مذكور شد در قرآن چنين است كه: «فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْ‌ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ»، يعنى: «پس اگر با هم نزاع و خلافى داشته باشيد در چيزى- از امور دينيّه- پس باز گردانيد آن را به سوى خدا و فرستاده او كه محمد است» (يعنى: به حكم خدا و محمد رجوع كنيد. و چون سنيّان مخاطبين‌ تَنازَعْتُمْ‌ و ما بعد آن را واليان امر و

[١]. نساء، ٥٨.