٣/ ٣. احمد بن ادريس، از محمد بن عبدالجبّار روايت كرده است، از بعضى از اصحاب ما كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام و گفته است كه: به آن جناب عرض كردم كه: عقل چيست؟ فرمود: «چيزى است كه خداوند مهربان به آن بندگى و پرستيده شود، و بهشت‌ها به آن كسب شود». راوى مى‌گويد: گفتم: چه بود آنچه در معاويه بود؟

حضرت فرمود كه: «آن، زيركى بود و دريافت و شيطنت و اين شباهت دارد به عقل، و عقل نيست».

٤/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن فضّال، از حسن بن جَهم روايت كرده است كه گفت: شنيدم از حضرت امام رضا عليه السلام كه مى‌فرمود: «دوست هر مردى، عقل اوست و دشمن وى جهل اوست».

٥/ ٥. از احمد بن محمد، از ابن فَضّال، از حسن بن جَهم روايت كرده است كه گفت: به خدمت حضرت امام رضا عليه السلام عرض كردم: در نزد ما گروهى هستند كه ايشان را دوستى با شما هست، وليكن اين رأى و اعتقاد و عزيمت نيست و اين قول را مى‌گويند. آن حضرت فرمود كه: «اين گروه نيستند از آنها كه خدا ايشان را عقاب فرموده است. خدا مى‌فرمايد كه: «فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ»[١]، يعنى: پس پند و عبرت گيريد اى صاحبان بينايى‌ها و ديدها».

٦/ ٦. احمد بن ادريس، از محمد بن حسّان، از ابومحمد رازى، از سيف بن عَميره، از اسحاق بن عمّار روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «هر كه عاقل باشد، او را دينى و كيشى خواهد بود، و هر كه را دينى باشد، داخل بهشت مى‌شود».

٧/ ٧. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد، از حسن بن على بن يقطين، از محمد بن سِنان، از ابى الجارود، از امام محمد باقر عليه السلام كه آن حضرت فرمود كه: «خدا با بندگان خويش در حساب در روز قيامت دقت مى‌كند بر اندازه عقل‌ها كه ايشان را عطا فرموده است در دنيا».

٨/ ٨. على بن محمد بن عبداللَّه، از ابراهيم بن اسحاق احمر، از محمد بن سليمان‌

[١]. حشر، ٢.