كسى كه علم همه كتاب در نزد او باشد، فهمش بيشتر است، يا آنكه در نزد او علم بعضى از كتاب باشد؟» عرض كردم: نه، بلكه آن كس كه علم همه كتاب در نزد او باشد، فهمش بيشتر است. پس حضرت به دست خود به سينه خويش اشاره فرمود و دو مرتبه فرمود: «به خدا سوگند، كه علم همه كتاب در نزد ما است».

٦٦٨/ ٤. احمد بن محمد، از محمد بن حسن، از احمد بن حسن بن على، از عمرو بن سعيد، از مصدّق بن صَدقه، از عمّار ساباطى روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از امام كه آيا غيب را مى‌داند؟ فرمود: «نه، وليكن هرگاه خواسته باشد كه چيزى را بداند، خدا آن را به او اعلام فرمايد». باب در بيان اين‌كه ائمه هرگاه خواسته ...

٤٦. باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام هرگاه خواسته باشند بدانند (مى‌دانند، يا) به ايشان تعليم (يا اعلام) مى‌شود (بنابر اختلاف نسخ كافى و احتمالى كه در لفظ عنوان مى‌رود)

٦٦٩/ ١. على بن محمد و غير او، از سهل بن زياد، از ايّوب بن نوح، از صفوان بن يحيى، از ابن مُسكان، از بدر بن وليد، از ابوالربيع شامى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده‌اند كه فرمود: «به درستى كه امام، چون خواهد كه بداند (مى‌داند، يا) تعليم او مى‌شود».

٦٧٠/ ٢. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان، از ابن مُسكان، از بدر بن وليد، از ابوالرّبيع، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «به درستى كه امام، چون خواهد كه بداند، به او اعلام مى‌شود». باب در بيان اين‌كه ائمه مى‌دانند كه كى مى‌ميرند، و ...

٦٧١/ ٣. محمد بن يحيى، از عمران بن موسى، از موسى بن جعفر، از عمرو بن سعيد مدائنى، از ابوعبيده مدائنى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «چون امام اراده كند كه چيزى را بداند، خدا آن را به او اعلام كند».

٤٧. باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام مى‌دانند كه كى مى‌ميرند، و بيان اين‌كه ايشان نمى‌ميرند مگر به اين‌كه خود آن را اختيار كنند

٦٧٢/ ١. محمد بن يحيى، از سلمة بن خطّاب، از سليمان بن سَماعه و عبداللَّه بن محمد، از عبداللَّه بن قاسم بَطَل، از ابوبصير روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود