تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٧٣٩
نيست، مگر به خدايى كه على و عظيم است».
٦١٧/ ٢. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از حسين بن سعيد و محمد بن خالد، از زكريّا بن عمران قمىّ، از هارون بن جَهم، از مردى از اصحاب امام جعفر صادق عليه السلام كه- كه نام او در نظرم نيست- روايت كردهاند كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود: «به عيسى بن مريم دو اسم اعظم عطا شده بود و به آن دو اسم، عمل مىنمود و به موسى چهار اسم، و به ابراهيم هشت اسم، و به نوح پانزده اسم، و به آدم بيست و پنج اسم، عطا شده بود. و به درستى كه خداى تبارك و تعالى همه آنها را براى محمد جمع فرموده كه همه آن پنجاه و چهار اسم را به او عطا فرمود. و اسم اعظم، هفتاد و سه اسم است، و خدا هفتاد و دو اسم را به محمد صلى الله عليه و آله عطا كرد و يك اسم از او پوشيده شد» (كه آن را نمىدانست).
٦١٨/ ٣. حسين بن محمد اشعرى، از مُعلّى بن محمد، از احمد بن محمد بن عبداللَّه، از على بن محمد نوفلى، از امام على نقّى عليه السلام روايت كرده است كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود: «اسم اعظم خدا، هفتاد و سه اسم است، و در نزد آصف، يك اسم بود و به آن تكلّم نمود، پس زمينى كه در ما بين او و شهر سبا بود براى او شكافت و آصف تخت بلقيس را برداشت تا آن را به نزد سليمان آورد. بعد از آن، زمين گسترده شد در زمانى كه از يك چشم بر هم زدن كمتر بود، و در نزد ما هفتاد و دو اسم از اسم اعظم است، و يك اسم در نزد خداست كه در علم غيب به آن مخصوص شده». باب در بيان آنچه در نزد ائمّه است از آيات و ...
٣٧. باب در بيان آنچه در نزد ائمّه عليهم السلام است از آيات و اسباب معجزات پيغمبران عليهم السلام
٦١٩/ ١. محمد بن يحيى، از سَلمة بن خطّاب، از عبداللَّه بن محمد، از مَنيع بن حجّاج بصرى، از مُجاشع، از مُعلّى، از محمد بن فيض، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «عصاى موسى عليه السلام در نزد آدم عليه السلام بود، بعد از آن به شعيب منتقل شد، پس به موسى بن عمران رسيد. و به درستى كه آن عصا نزد ما است، و من در اين نزديكى آن را ديدم، به مرتبهاى سبز و تازه بود كه گويا الحال از درخت خود جدا شده بود. و به درستى كه اين عصا، سخن مىگويد چون مأمور شود به سخن گفتن، و براى قائم ما مهيّا و آماده شده، و قائم ما به آن عصا مىكند آنچه موسى به آن مىكرد. و به درستى كه اين عصا، به ترس مىافكند هر كه آن را ببيند و فرو مىبرد آنچه دشمنان ما تزوير مىكنند و به دروغ آن را به خلق مىنمايند،