در اين حديث، فرموده آنچه در حديث سابق گذشت كه) «پس رسول خدا صلى الله عليه و آله گواه است بر ما، به آنچه به ما رسيده از جانب خداى تبارك و تعالى (يا به آنچه ما به امت رسانيديم از جانب آن جناب، به وساطت آن حضرت). و ماييم گواهان بر مردمان در روز قيامت. پس هر كه تصديق نموده او را تصديق نماييم، و هر كه تكذيب كرده او را تكذيب فرماييم».

٥٠٤/ ٥. على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از ابراهيم بن عمر يمانى، از سليم بن قيس هلالى، از امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «به درستى كه خداى تبارك و تعالى ما را پاك و پاكيزه گردانيده از آنچه نبايد كرد، و نگاه داشته از آن كه نشايد به جا آورد، و ما را گواهان خود بر خلق خود و حجّت خود در زمين خود ساخته، و ما را با قرآن قرار داده و قرآن را با ما قرار داده» (كه ما از آن جدا نمى‌شويم و آن از ما جدا نمى‌شود). باب در بيان اين‌كه ائمه راهنمايان همه خلق‌اند به راه راست‌

١٠. باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام راهنمايان همه خلق‌اند به راه راست‌

٥٠٥/ ١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از حسين بن سعيد از نضر بن سُويد و فَضالة بن ايّوب، از موسى بن بكر، از فُضيل كه گفت: از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردم از تفسير قول خداى عزّوجل‌ «وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ»[١] (كه ترجمه آن در حديث بعدى مى‌آيد)، پس حضرت فرمود كه: «هر امامى، راه‌نماينده است قرنى را كه آن امام، در ميان ايشان است».[٢]

٥٠٦/ ٢. على بن ابراهيم، از پدرش، از محمد بن ابى عمير، از ابن اذينه، از بريد عجلى، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است در شرح قول خداى عزّوجل‌ «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ»[٣] كه آن حضرت فرمود كه: «رسول خدا صلى الله عليه و آله منذر و ترساننده‌اى است كه خدا فرموده، و مردم هر زمانى را هادى و راه نماينده‌اى از ما هست كه ايشان را راهنمايى مى‌كند به سوى آنچه پيغمبر صلى الله عليه و آله آن را آورده. پس رهنمايان بعد از آن حضرت، على عليه السلام است و اوصياى بعد از او يك به يك».

[١]. رعد، ٧.

[٢]. و قرن، اهل و مردم هر روزگارى است، و نيز مقدار عمر اهل آن است به طور متوسط، و غير از اين در معنى قرن گفته‌اند.( مترجم)

[٣]. رعد، ٧.