تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٥٦٥
اين كنايه باشد از هلاكت اهل زمين).
٤٦١/ ١١. على بن ابراهيم، از محمد عيسى، از محمد بن فُضيل، از ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده است كه گفت: به آن حضرت عرض كردم كه: آيا زمين بى امام باقى مىماند؟ فرمود: «نه». عرض كردم كه: روايت به ما رسيده از امام جعفر صادق عليه السلام كه آن حضرت فرموده است كه: «زمين، بى امام باقى نمىماند، مگر اينكه خدا غضب كند بر اهل زمين يا بر بندگان». حضرت فرمود: «نه، چنان باقى نخواهد ماند، و در آن هنگام كه امام عليه السلام در آن نباشد، هر آينه فرو مىرود».
٤٦٢/ ١٢. على از محمد بن عيسى، از ابو عبداللَّه مؤمن، از ابو هَراسه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «اگر امام يك ساعت از زمين برداشته شود (كه در آن نباشد)، هر آينه زمين به موج در آيد و اهلش در آن فرو روند؛ چنانچه دريا به موج مىآيد و اهل خويش را غرق مىكند».
٤٦٣/ ١٣. حسين بن محمد، از مُعلّى بن محمد، از وشّاء روايت كرده است كه گفت: از ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام سؤال كردم كه: آيا زمين بى امام مىماند؟ فرمود: «نه». عرض كردم كه: روايت به ما مىرسد كه زمين، باقى نمىماند (يعنى بى امام)، مگر آنكه خداى عزّوجلّ بر بندگان خشم گيرد. حضرت فرمود كه: «باقى نمىماند و در هنگامى كه امام در آن نباشد، هر آينه فرو خواهد رفت».
٦. باب در بيان اينكه اگر در زمين باقى نمانند مگر دو مرد، البته يكى از اين دو حجت خواهد بود
٤٦٤/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از محمد بن سِنان، از ابن طيّار روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود: «اگر در زمين باقى نماند مگر دو نفر، هر آينه يكى از اين دو حجت است».
٤٦٥/ ٢. احمد بن ادريس و محمد بن يحيى، هر دو روايت كردهاند، از احمد بن محمد، از محمد بن عيسى بن عُبيد، از محمد بن سِنان، از حمزة بن طيّار، از امام جعفر صادق عليه السلام كه آن حضرت فرمود: «اگر دو نفر در دنيا باقى بمانند، هر آينه يكى از اين دو، حجت است بر صاحب و رفيق خود».