٤٥٤/ ٤. احمد بن مهران، از محمد بن على، از حسين بن ابى العلاء، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: به آن حضرت عرض كردم كه: زمين بى امام باقى مى‌ماند؟ حضرت فرمود: «نه».

٤٥٥/ ٥. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از ابن مُسكان، از ابو بصير، از امام محمد باقر عليه السلام يا امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت فرمود كه:

«خداى عزّوجلّ، زمين را بى عالم- كه مراد از آن، امام و حجت خداست- وانگذاشته و اگر اين عالم نمى‌بود، حق از باطل شناخته نمى‌شد».

٤٥٦/ ٦. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از حسين بن سعيد، از قاسم بن محمد، از على بن ابى حمزه، از ابو بصير، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «خدا از آن جليل‌تر و عظيم‌تر است كه زمين را بى عالم واگذارد».

٤٥٧/ ٧. على بن محمد، از سهل بن زياد، از حسن بن محبوب، از ابو اسامه و على بن ابراهيم، از پدرش، از حسن بن محبوب، از ابو اسامه و هشام بن سالم، از ابوحمزه، از ابو اسحاق، از آن‌كه بر او وثوق و اعتمادى داشته، از اصحاب امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده‌اند كه امير المؤمنين عليه السلام فرمود كه: «بار خدايا، به درستى كه تو زمين خويش را خالى نمى‌گذارى از حجتى كه از براى تو باشد بر آفريدگانت».

٤٥٨/ ٨. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از محمد بن فُضيل، از ابوحمزه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت فرمود: «به خدا سوگند كه خدا زمين را وانگذاشته از وقتى كه قبض روح آدم فرموده تا امروز، مگر آن‌كه در آن، امام و پيشوا بوده كه به سبب او راه يافتن به سوى خدا به عمل آيد. و امام، و حجت خداست بر بندگان او و زمين باقى نمى‌ماند بدون امامى كه حجت است از براى خدا بر بندگانش».

٤٥٩/ ٩. حسين بن محمد، از مُعلّى بن محمد، از بعضى از اصحاب ما، از ابو على بن راشد روايت كرده است كه گفت: امام موسى كاظم عليه السلام فرمود: «به درستى كه زمين از حجتى خالى نمى‌باشد. و من، به خدا سوگند كه همان حجتم».

٤٦٠/ ١٠. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از محمد بن فُضيل، از ابو حمزه روايت كرده است كه گفت: به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه: آيا زمين بى امام باقى مى‌ماند؟ فرمود كه: «اگر زمين بى امام باقى مى‌ماند، فرو مى‌رفت و پنهان مى‌شد» (و شايد كه‌