١٠. افزوده‌هايى زايد بر شرح و ترجمه، در نوشته مترجم وجود دارد كه به توضيح پاره‌اى از اصطلاحات به كار رفته در الكافى، مانند نوادر، و يا واقعه‌اى تاريخى، و يا شخصيت و يا نام مكان و جايى است و يا معنا كردن واژه و لغتى است. در چنين جاهايى، به دليل خارج از شرح و ترجمه بودن اين نوشته‌ها، به پاورقى برده شد، و در پايان آنها كلمه «مترجم» قيد گرديد. گفتنى است كه توضيح‌هاى اضافى پاورقى‌ها كه بدون قيد مترجم است، از سوى محققان مى‌باشد.

نيز از جمله مباحث خارج از موضوع ترجمه و شرح، كه به پاورقى انتقال داده شد، توضيحاتى است در آغاز ابواب است كه مترجم در باره آنها اظهار نظر كرده و توضيح داده است.

١١. در صورتى كه نوشته‌اى نياز به توضيح داشته، و يا متنى كامل نبوده و نياز به تكميل داشته، در ميان دو كروشه در متن افزوده شد، و گاهى نياز به توضيح بيشتر داشت و يا خارج از موضوع متن بود، مانند لغات مشكل فارسى كه مترجم به كار برده، در پاورقى نوشته شد.

١٢. براى مشخص شدن دقيق ترجمه كلام معصومان عليهم السلام، آنها در ميان دو گيومه قرار داده شدند.

١٣. در تعدادى از روايات، به اختلاف ديدگاهاى شيعه و ديگر مسلمانان اشاره شده، و يا به برخى از شخصيت‌هاى صدر اول اشارات رفته كه مترجم آنها را از اشاره به صراحت تبديل و گاهى تعبيرهايى تند در باره آنها به كار برده، كه در تحقيق، به همان متن اشاره حديث بسنده شد. و جايى كه تنش‌زا و فتنه‌انگيز است، حذف شد و نقطه چين گرديد.

١٤. برخى از كلمات ديگر عربى فارسى كه داراى رسم الخط متفاوتى هستند، بر اساس رسم الخط فارسى نوشته شد. و كلماتى كه خوانش آنها بدون اعراب مشكل است، آوا نگارى شد.

١٥. مترجم در باره عبارت‌هاى تكريم و تعظيم، دو گونه عمل كرده است: گاهى‌