امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: مردى در خدمت آن حضرت عليه السلام اللَّه اكبر گفت (يعنى خدا بزرگ‌تر است). حضرت فرمود كه: «خدا از چه چيز بزرگ‌تر است؟» عرض كرد كه: از هر چيز؟ حضرت فرمود كه: «خدا را به اندازه در آوردى». آن مرد عرض كرد كه: به چه وضع بگويم؟ فرمود كه: «بگو: خدا بزرگ‌تر است از آن‌كه به وصف در آيد».

٣٢٠/ ٩. و همين مضمون را محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از مَروك بن عُبيد، از جُميع بن عُمير روايت كرده است كه گفت: حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه:

«خدا بزرگ‌تر است يعنى چه؟ و تقدير آن چون مى‌شود؟» عرض كردم كه: خدا از هر چيزى بزرگ‌تر است. حضرت فرمود كه: «آيا در ازل چيزى بود كه خدا از آن بزرگ‌تر باشد؟» عرض كردم كه: پس بفرما كه معنى آن چيست و تقدير آن چون است؟ فرمود: «خدا بزرگ‌تر است از آن‌كه به وصف در آيد».

٣٢١/ ١٠. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى بن عبيد، از يونس، از هشام بن حكم روايت كرده است كه گفت: از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردم از «سُبْحانَ اللَّهِ» كه معنى آن اين است كه: «پاك مى‌دانم خدا را از همه عيوب و نقائص؛ پاك دانستنى». حضرت فرمود كه:

«كلمه‌اى است كه مى‌فهماند ننگ و عار خدا را از آنچه لايق او نباشد».

٣٢٢/ ١١. احمد بن مهران، از عبدالعظيم بن عبداللَّه حسنى، از على بن اسباط، از سليمان- مولاى طِربال-، از هشام جواليقى روايت كرده است كه گفت: از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردم از فرموده خدا «سُبْحانَ اللَّهِ»[١] از آن، چه قصد مى‌شود؟ حضرت فرمود كه: «دور كردن آن جناب را از صفات زشت، يا دور بودن از آن».

٣٢٣/ ١٢. على بن محمد و محمد بن حسن، از سهل بن زياد و محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، همه از ابو هاشم جعفرى روايت كرده‌اند كه گفت: از امام محمد تقى عليه السلام سؤال كردم كه معنى واحد در نام‌هاى خدا چيست؟ حضرت فرمود كه: «اجماع و اتفاق زبان‌ها بر او به يگانگى؛ چنانچه مى‌فرمايد: «وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ»[٢]، يعنى:

هر آينه اگر از كافران سؤال كنى كه كى ايشان را آفريده؟ البته خواهند گفت كه: خدا».

[١]. يوسف، ١٠٨؛ مؤمنون، ٩١.

[٢]. زخرف، ٨٧.