دو طرف اين عبارت به خط مغاير نوشته: «صورة خط المترجم ادام اللَّه أيّامه». كه صريح است در اين‌كه صورت خط مؤلف نقل شده و اصلِ خط مؤلف نيست. و اين عبارت در نسخه‌هاى خطى زياد به كار رفته است. و در نسخه‌اى كه بعد از اين معرفي مى‌شود نيز همين عبارت «صورت خط مترجم» وجود دارد، كه استاد دانش‌پژوه در معرفى آن نسخه، گفته‌اند كه از روى خط مؤلف كتابت شده است.

بر اساس اين، ترجمه اين اثر در فلان تاريخ و از سوى مترجم اعلام شده، اما اين كه وى، خود اقدام به نگارش آن كرده باشد، مشخص نيست و عبارت، گوياى آن نيست. بعلاوه، در حاشيه همين متن، چنين نوشته و در پايان آن هم مهرى زده است:

أجلت فى هذا الكتاب من أوله الى آخره نظري، فرأيت ما آتاه لسان القلم ما زاغ عنه بصري و أنا عبداللَّه العلي المذنب محمد علي.

و در آغاز نسخه جلد دوم مترجم- رحمه اللَّه-/ پس از بسم اللَّه الرحمن الرحيم چنين آمده:

كتاب ايمان و كفر، و ايمان به كسر همزه، در لغت به معنى گرويدن، ...[١].

ترجمه اين بخش از نسخه در روز جمعه دوم رجب ١٢٣٧ به پايان رسيده است. و در پايان آن، چنين آمده است:

صورت خط المترجم دام ظلّه العالى و مهرى از وى در آن مشاهده مى‌شود و بر بالاى مهر نوشته شده:

أجلت فى هذا الكتاب من أوله الى آخره نظرى، فرأيت ما أتأته يد الغفلة الا ما زاغ بصرى و أنأ أضعف العباد و أقوى عباد اللَّه جرماً و جرماً.

اين نسخه، ٥٧١ صفحه دارد.

٣. نسخه سوم، از كاتبى بى نام است كه شامل بخش دعا و قرآن و عشرت است، و داراى مقدمه‌اى جداگانه از سوى مترجم-/ رحمه اللَّه-/ است. اين نسخه، به شماره ٦٤٠٦ از نسخ خطى دانشگاه تهران است.[٢]

اين بخش از ترجمه كه ١٤٠ صفحه دارد، به مهر مترجم ممهور شده و بالاى آن‌

[١]. ص ٣٥١.

[٢]. فهرست دانشگاه تهران، ج ١٦، ص ٢٥٩-/ ٢٦٠.