مصدر اصلى، نسخه پسر است و گرنه، در تحقيق، از هر دو به يكسان استفاده شد، و در بخش كتاب الدعا تا پايان اصول كافى، و كتاب قرآن موسوم به كهف الورى، از تك نسخه سوم استفاده گرديد.

نسخه‌هاى تحفة الأولياء

از اين كتاب، سه نسخه موجود است به اين شرح:

١. نسخه پسر مترجم، شيخ زين العابدين اردكانى كه در كتاب‌خانه مركزى دانشگاه تهران به شماره ٦٣٤ از مجموعه كتب اهدايى مرحوم سيد محمّد مشكوة، نگه دارى مى‌شود.[١] در برگ نخست اين نسخه نوشته شده است:

نسخه نفيس و بى نظير تحفة الأولياء در شرح و ترجمه اصول كافى تأليف محمد على بن محمد حسن اردكانى؛ نسخه مخصوص خود مؤلف در آخر ص ٣٥١ و آخر ص ٥٦١ خط و مهر خود مؤلف جليل القدر آن ديده مى‌شود. زمان تأليف و تحرير نسخه، ١٢٣٧ قمرى است.

و در ادامه افزوده:

در فهرست‌ها و منابع معموله مانند الذريعة الى تصانيف الشيعة نام اين كتاب ذكر نشده، و در فهرست كتاب‌خانه‌هاى معتبر و مهم مثل مسجد سپهسالار و مجلس شوراى ملى و كتاب‌خانه موزه ايران هم مراجعه شد و نسخه ديگر آن ديده نشد.

شايان ذكر است كه اين نوشته فهرست نگار محترم، مربوط به زمانى است كه مؤلف عاليقدر الذريعة كتاب را تا بخش «تا» نگاشته بوده، و به دليل بى اطلاعى از نسخه، از آن نام نبرده، اما مرحوم شيخ آغا بزرگ تهرانى-/ رضوان خدا بر او-/ در مستدرك كتابش، آن را جبران كرده، و تنها از نسخه پسر مترجم، چنين گزارش داده است:

تحفة الاولياء، ترجمة اصول الكافي للمولى محمد على بن محمد حسن الأردكانى، ترجمه بأمر محمد على ميرزا ابن فتح على شاه و النسخة موجودة

[١]. فهرست دانشگاه تهران، ج ٥، ص ١١٩٧.