و روايت شده است كه از آن حضرت عليه السلام سؤال شد كه پروردگار ما در كجا بود پيش از آن‌كه آسمان و زمين را بيافريند؟ آن حضرت فرمود كه: «كجا، سؤال است از مكان، و خدا بود و هيچ مكانى نبود».

٢٤٣/ ٦. على بن محمد، از سهل بن زياد، از عمرو بن عثمان، از محمد بن يحيى، از محمد بن سَماعه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «رأس الجالوت به جهودان گفت كه: مسلمانان گمان مى‌كنند كه على عليه السلام جدال و علمش از همه مردمان بيشتر است. بياييد تا با هم به نزد او رويم تا باشد كه من او را از مسأله‌اى سؤال كنم و در آن، او را به خطا منسوب سازم. بعد از آن رأس الجالوت به خدمت آن حضرت آمد و عرض كرد كه: يا امير المؤمنين، مى‌خواهم كه تو را از مسأله‌اى سؤال كنم.

فرمود كه: از هر چه مى‌خواهى بپرس. عرض كرد كه: يا امير المؤمنين، پروردگار ما، در چه زمان بود؟ حضرت فرمود كه: اى يهودى، جز اين نيست كه اين سخن، گفته مى‌شود در باب آن‌كه نبود و بعد از آن، بود. آن جناب، بوده و مى‌باشد؛ بى‌بودنى كه حادث باشد و بى‌چگونگى كه تحقق يابد. بلى اى يهودى، بعد از آن چگونه او را پيشى باشد با آن‌كه آن جناب پيش از پيش است، بى‌آن‌كه آخرى داشته باشد از طرف ازل و بى‌پايان آخر و بى‌آخرى كه به آخر رسد از طرف ابد. همه آخرها در نزد او بريده شده و آن جناب آخر هر آخرى است.

يهودى گفت كه: شهادت مى‌دهم به اين‌كه خدايى نيست مگر خدا و اين‌كه دين تو حق است آنچه به آن مخالفت داشته باشد، باطل است».

٢٤٤/ ٧. على بن محمد روايت كرده و آن را مرفوع ساخته از زُراره كه گفت: به خدمت امام محمد باقر عليه السلام عرض كردم كه: آيا چنين بود كه خدا باشد و چيزى نباشد؟ فرمود كه: «بلى، خدا بود و هيچ چيز نبود». عرض كردم كه: پس خدا در كجا مى‌بود؟ زراره مى‌گويد كه: آن حضرت تكيه فرموده بود، پس راست نشست و فرمود كه: «اى زراره، چيزى را گفتى كه محال است، از آنجا كه از مكان سؤال نمودى؛ زيرا كه مكانى نبود».

٢٤٥/ ٨. على بن محمد، از سهل بن زياد، از محمد بن وليد، از ابن ابى نصر، از ابى ابراهيم موصلى (و در بعضى از نسخه‌ها از ابوالحسن موصلى، از ابو ابراهيم، از پدرش) از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «عالمى از علماى يهود به‌