١٨٢/ ٢٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، به طور مرسل كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام فرمود: «فرا مگيريد به غير از خدا دوست نهانى را كه با وى افشاى رازها كنيد، تا با اين سبب مؤمن باشيد؛ زيرا كه پيوند و نسب (يعنى نژاد و باز خواندن كسى به كسى چون فلان پسر فلان) و هر خويشى و دوستى و بدعت و شبهه بريده شده است، مگر آنچه قرآن آن را ثابت گرداند». باب در بيان وجوب رد به سوى كتاب خدا و سنت پيغمبر

٢٠. باب در بيان وجوب رد به سوى كتاب خدا و سنت پيغمبر صلى الله عليه و آله و بيان اين‌كه چيزى نيست از حلال و حرام و همه آنچه مردم به سوى آن محتاجند، مگر آن‌كه كتاب و يا سنتى در باب آن وارد شده است‌

١٨٣/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از على بن حديد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «به درستى كه خدا تبارك و تعالى در قرآن، بيان هر چيزى را فرو فرستاد، تا آن‌كه به خدا سوگند كه خدا وانگذاشت چيزى را كه بندگان به سوى آن احتياج دارند، مگر آن‌كه آن را در قرآن فرو فرستاد تا آن‌كه بنده نتواند كه بگويد كه:

اگر اين بود، در قرآن فرو فرستاده مى‌شد».

١٨٤/ ٢. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از حسين بن مُنذر، از عمر بن قيس، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت: از آن حضرت شنيدم كه مى‌فرمود: «به درستى كه خداى تبارك و تعالى، وانگذاشت چيزى را كه امت پيغمبر به سوى آن محتاج باشند، مگر اين‌كه آن را در كتاب خويش فرو فرستاد و آن را از براى رسولش بيان فرمود. و از براى هر چيزى حد و اندازه قرار داد و بر آن دليلى قرار داد كه بر آن دلالت كند. و بر هر كس كه از آن اندازه، به در رود، عقوبتى قرار داد».

١٨٥/ ٣. على، از محمد، از يونس، از ابان، از سليمان بن هارون روايت كرده است كه گفت: از امام جعفر صادق عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمود: «خدا، حلال و حرامى را نيافريد، مگر اين‌كه آن را حدى است چون حد خانه. پس آنچه از راه باشد، از راه است كه به خانه مدخليتى ندارد و آنچه از خانه است، كه به راه مدخليتى ندارد.[١] و هر چيزى را حدى است، حتى ديه خراش. و آنچه غير آن باشد؛ يك تازيانه زدن و نصف تازيانه زدن».

[١]. حد، چيزى است كه فاصل باشد ميان دو چيز و مانع آنها باشد از رسيدن به يكديگر.( مترجم)