از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «به درستى كه علما وارث‌هاى پيغمبرانند و وجه اين، آن است كه پيعمبران درم و دينارى را وانگذاشته‌اند كه از ايشان ارث برند، و جز اين نيست كه ميراث داده‌اند احاديثى چند از احاديث خويش را. پس هر كه چيزى از آنها را فراگيرد و به آن چنگ در زند، به حقيقت كه بهره تمامى را فراگرفته است. پس نظر كنيد به اين علم خويش كه آن را از كه فرامى گيريد؛ زيرا كه در ميانه ما اهل بيت، در هر عصرى عدولى چند هستند كه تحريف گردانيدن غاليان و به خود بستن تباهكاران و كج‌روان و تأويل كردن جاهلان را از آن دور مى‌كنند».

٤٩/ ٣. حسين بن محمد، از مُعلّى بن محمد، از حسن بن على وشّاء، از حمّاد بن عثمان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «چون خدا خواسته باشد كه خيرى به بنده برساند، او را در دين خويش فقيه و دانشمند گرداند».

٥٠/ ٤. محمد بن اسماعيل، از فضل بن شاذان، از حمّاد بن عيسى، از رِبعى بن عبداللَّه، از مردى، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت فرمود كه: «كمالى كه به سر حد كمال رسيده باشد، طلب دانش كردن است در دين، و صبر كردن بر مصيبت (و سختى كه به كسى رسد) و اندازه كردن آنچه به آن زندگانى كنند بى‌زياده و نقصان».

٥١/ ٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن سِنان، از اسماعيل بن جابر، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «علما، امين‌هايند كه بر ايشان اعتماد باشد و پرهيزگاران، حصارهايند و اوصياى پيغمبران، سرداران و آقايان».

٥٢/ ٦. و در روايت ديگر، چنين واقع شده كه: «علما، نشانه‌هاى راه هدايتند و پرهيزگاران، حصارها و اوصيا، سردارانند».

٥٣/ ٧. احمد بن ادريس، از محمد بن حسّان، از ادريس بن حسن، از ابواسحاق كِندى، از بشير دهّان روايت كرده است كه گفت: حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «هيچ خير و خوبى نيست در آن‌كه طلب دانش نمى‌كند از اصحاب ما اى بشير. به درستى كه مردى از ايشان، چون به فقه و دانش خويش بى‌نياز نگردد، به مخالفان محتاج شود. و چون به ايشان محتاج شود، او را در دَرِ گمراهى خويش داخل گردانند و او نمى‌داند».

٥٤/ ٨. على بن محمد، از سهل بن زياد، از نوفلى، از سَكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام از پدرانش روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هيچ خوبى‌