٣٧/ ١. خبر داد ما را محمد بن يعقوب، از على بن ابراهيم بن هاشم، از پدرش، از حسن بن ابى الحسين فارسى، از عبداللَّه‌[٢] بن زيد، از پدرش، از امام جعفر صادق عليه السلام كه آن حضرت فرمود كه: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: طلب كردن علم، واجب است بر هر مسلمانى. بدان و آگاه باش كه خدا، طلب كنندگان علم را دوست مى‌دارد».

٣٨/ ٢. محمد بن يحيى عطّار، از محمد بن حسين، از محمد بن عبداللَّه، از عيسى بن عبداللَّه عُمرى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه: «طلب كردن علم، واجب است».

٣٩/ ٣. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس بن عبدالرحمان، از بعضى از اصحاب خويش روايت كرده است كه گفت: از امام موسى كاظم عليه السلام سؤال شد كه: آيا مردم را مى‌رسد كه ترك كنند سؤال از آنچه به آن محتاج‌اند؟ فرمود كه: «نه».

[١]. در بيشتر نسخه‌ها پيش از اين، مذكور است: كتاب« فضل علم» و مؤيد اول است به آنچه از شيخ طوسى منقول است كه كتاب« عقل و فضل علم» را يك باب از كتاب‌هاى كافى شمرده‌[ است‌] و آنچه از نجاشى- رحمة اللَّه عليه- مروى است كه كتاب« فضل علم» را از كتاب‌هاى كافى شمرده، بعد از آن‌كه كتاب عقل را ياد نموده، مؤيد دوم است و كلام كلينى- رضوان اللَّه عليه- در اين باب اضطراب تمام دارد؛ زيرا كه پيش از اين باب، تصريح به اين‌كه آخر كتاب عقل است فرموده، و در آخر اين باب نيز، فرموده كه: تمام شد كتاب عقل؛ و اگر چه در بعضى از نسخه‌ها به جاى عقل، فضل علم واقع بوده، و در آخر كتاب توحيد مى‌فرمايد: تمام شد كتاب« عقل و توحيد» از كتاب كافى. و از ديباچه نيز چنين ظاهر مى‌شود كه علم را كتاب عليحده نباشد، بلكه آن، جزو كتاب عقل است و اين، اظهر و اصح است.( مترجم)

[٢]. در نسخه مترجم- رحمه اللَّه- عبدالرحمان است.