کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥٥٠ - فصل

على بن حسين بن عون روايت كند كه پدر من گفت: اللَّه اكبر نيست كسى كه شهادت كند مثل آن كسى كه شهادت نكند، من باين دو گوش خود شنيدم و الا كر بادا كه فضيل بن يسار مرا اخبار كرد از أبى جعفر بن محمد بن على (ع) كه ايشان هر دو گفتند كه: حرام است بر روح كه مفارقت كند از جسد خود تا ببيند پنج كس را: محمد، و على، و فاطمه، و حسن، و حسين عليهم صلوات اللَّه بحيثيتى كه چشمهاى او روشن شود؛ پس انتشار داد اين حديث را در ميان مردم؛ و حاضر شد جنازه او را و اللَّه الموافق و المفارق.

عبد اللَّه بن صامت پسر برادر ابى ذر روايت كند از ابو ذر گفت: حديث كرد بمن ابو ذر و او مائل بأمير المؤمنين و اهل بيت (ع) بود گفت: گفتم: يا نبى اللَّه من دوست ميدارم أقوام را أما بأعمال ايشان نميرسم، فرمود كه: يا أبا ذر مرد با كسى است كه او را دوست داشته؛ و مر او راست آنچه اندوخته، گفتم: من دوست ميدارم خداى تعالى و رسول او را و اهل بيت رسول را فرمود كه تو با آن كس خواهى بود كه او را دوست ميدارى.

و رسول اللَّه ٦ در ميان جماعتى بود از أصحاب بعضى گفتند از ايشان كه ما دوست ميداريم خداى تعالى و رسول او را، و أهل بيت را ذكر نكردند، آن حضرت غضب فرمود و گفت: اى مردمان دوست داريد خداى تعالى را كه شما را أنواع تنعم كرامت فرمود، و مرا دوست داريد بدوستى خداى و اهل بيت مرا دوست داريد بدوستى من، بخداى كه جان محمد بيد قدرت اوست كه اگر مردى بايستد در ميان ركن و مقام، و دايم صايم و قايم و راكع و ساجد باشد تا ملاقى جزاى الهى شود و أهل بيت‌