کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥٤٧ - فصل

همچنان كه رسول اللَّه ٦ دست مرا گرفته بود در وقتى كه شكايت ميكردم بوى از حسد قريش و منافقان ميفرمود كه: چو قيامت قايم گردد فرا ميگيرم و دست ميزنم بحبل متين الهى، و تو فرامى‌گيرى و دست ميزنى اى على بحبل من، و ذريت اخذ ميكنند و دست ميزنند بحبل تو، و شيعه شما فرا ميگيرند و دست ميزنند بحبل شما، پس حق سبحانه و تعالى مكافات و مجازات آن را به پيغمبر خود بظهور خواهد آورد؛ و پيغمبر بوصى خود، و وصى بأهل بيت و أهل بيت بشيعه خود بوقوع خواهند آورد؛ و اين رشته‌ايست بهم متصل فراگير اين را اى حارث و سخن كوتاه كن، تو با كسى محشور شوى كه او را دوست دارى، و از براى تست آنچه كسب كرده و اندوخته، و اين را سه بار فرمود.

آنگاه حارث برخاست و رداى خود را بزمين ميكشيد از فرح و سرورى كه داشت و ميگفت كه:

باك ندارم بعد از اينكه ملاقات نمايم بمرگ يا مرگ بمن ملاقات كند- بخدا سوگند كه چنين است.

جميل بن صالح گويد كه بمن انشاد كرد اين ابيات را السيد بن محمد الحميرى: