کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٧٧ - در ذكر تزويج امير المؤمنين بسيدة نساء العالمين صلوات الله عليهما

أهل بهشت باشند، و بايشان مزين گردد بهشت عنبر سرشت، پس بشارت باد ترا اى محمد تو بهترين اوليان و آخريانى.

و هم در مناقب از ام سلمه و سلمان فارسى و على بن أبى طالب (ع) روايت ميكند كه چون فاطمه زهرا صلوات اللَّه عليها بحد زنان رسيد، اكابر قريش كه از اهل فضل و سابق در اسلام و شرف و مال بودند قيام نمودند بخطبه و خواستن او. و هر گاه كه يكى از قريش اين سخن را بعرض رسول اللَّه ٦ ميرسانيد روى مبارك از او اعراض ميفرمود تا غايتى كه او گمان ميكرد در خود كه آن حضرت با وى بخشم است يا در باره او از آسمان وحى سمت ورود يافته.

تا ابو بكر خطبه كرد آن حضرت فرمود كه: امر اين پيش پروردگار من است.

و عمر نيز خطبه كرده اين جواب شنيد.

تا يك روزى ايشان در مسجد با سعد بن معاذ انصارى نشسته حكايت فاطمه (ع) ميگفتند كه اشراف عرب او را از پيغمبر طلب كنند او ميفرمايد كه اين امريست بدست پروردگار بهر كه خواهد تزويج كند، و على بن ابى طالب (ع) در اين باب برسول اللَّه چيزى نگفت و ما چنان مى‌بينيم كه مانع او غير از آن نيست كه در دست چيزى ندارد، و ابو بكر گفت من چنين مييابم كه آن حضرت فاطمه را براى او حبس كرده.